هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات درونی خود سخن میگوید و تشبیه میکند که مانند شمعی است که با آشفتگی خاطر، جانش به آتش تبدیل میشود. او بیان میکند که اگر از سوزش دست بکشد، میمیرد و تنها با سوزاندن خود است که دلش آرام میگیرد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عمیق احساسی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'سررشتهٔ جانم همه آتش گردد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد.
شماره ۵۷ - شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
سررشتهٔ جانم همه آتش گردد ۱
چون سوز رها کنم بمیرم حالی
می سوزم تا وقت دلم خوش گردد ۲
سررشتهٔ جانم همه آتش گردد ۱
چون سوز رها کنم بمیرم حالی
می سوزم تا وقت دلم خوش گردد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - ما بر لگن عشق سواریم چو شمع
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - شمعی که مبارز است و تمکین دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
