هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که با دست خالی و بدون امکانات، نمیتوان به افراد نیازمند کمک کرد. همچنین، از بیتوجهی دیگران به خودش گلایه میکند و میپرسد که با او چه رفتاری شده است. او خود را فردی بیاهمیت و بدون حمایت میداند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۶ - با دست تهی پرهوسان را چه دهند
با دست تهی پرهوسان را چه دهند
پیداست که بی دسترسان را چه دهند ۱
گویند مرا که با تو دلدار چه کرد
من هیچ کسم هیچ کسان را چه دهند ۲
پیداست که بی دسترسان را چه دهند ۱
گویند مرا که با تو دلدار چه کرد
من هیچ کسم هیچ کسان را چه دهند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - آدم که همی زد دم بی درمانی
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - از دست اجل جان نبرد زاینده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
