شماره ۱ - خواهی که بیابد دل تو ملک ابد شماره ۲ - پیوسته چو باشی تو به بازی مشغول شماره ۳ - از عمر عزیز خود دریغا که بسی شماره ۴ - گیرم که دل از بدی نمی پالایی شماره ۵ - بستردنی است هر چه بنگاشته ام شماره ۶ - هر لحظه دلم در طلب دلداری شماره ۷ - یکچند دویدیم نه بر راه صواب شماره ۸ - در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب شماره ۹ - چون رفت رقیب عمر دریاب ای دل شماره ۱۰ - دردا که به هرزه زندگانی بگذشت شماره ۱۱ - ماهی امید عمرم از شست برفت شماره ۱۲ - جان گر به تن آباد بود هیچ بود شماره ۱۳ - در دیده زسودای تو دودی دارم شماره ۱۴ - قومی شده تا زنده به اسرار جهان شماره ۱۵ - عمری که به یاد این و آن می گذرد شماره ۱۶ - بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شد شماره ۱۷ - چون جمله خطا کنی صوابت چه بود شماره ۱۸ - شد عمر خراب زار رو برنامد شماره ۱۹ - گر می خواهی که روز و شب گردی شاه شماره ۲۰ - بر اهل هنر کار پریشان بهتر شماره ۲۱ - ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینی شماره ۲۲ - خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی شماره ۲۳ - یا رب چه خوش است بر جهان خندیدن شماره ۲۴ - از بند خود ار دلم رهایی یابد شماره ۲۵ - آدم که همی زد دم بی درمانی شماره ۲۶ - با دست تهی پرهوسان را چه دهند شماره ۲۷ - از دست اجل جان نبرد زاینده شماره ۲۸ - آنها که جهان به کام دل داشته اند شماره ۲۹ - از آخر عمر اگر کسی یاد کند شماره ۳۰ - از دست اجل هیچ قدح نوش مکن شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود شماره ۳۲ - بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست شماره ۳۳ - با یار اگر آرمیده باشی همه عمر شماره ۳۴ - امروز زخیل دل چو بیرون باشی شماره ۳۵ - تا از دم خواجگی و میری نرهی شماره ۳۶ - تا ظن نبری که کاردان خواهی بود شماره ۳۷ - مهمان جهان یکشبه بنمای که بود شماره ۳۸ - محراب چمن را زگل آمد قندیل شماره ۳۹ - اسباب فلک چو مهره بشمرد به خاک شماره ۴۰ - پروانگکی به پیش شمعی بپرید شماره ۴۱ - چون از پی دلبر دل شوریده برفت شماره ۴۲ - بی روی تو گرچه رهگذر جای گل است شماره ۴۳ - انعام تو عام است و دلم بی بهر است شماره ۴۴ - چون معترفم بدانچ سرمستی هست شماره ۴۵ - بیچاره دل شکسته چون بستهٔ تست شماره ۴۶ - دلدار چو دید خسته و غمگینم شماره ۴۷ - از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت شماره ۴۸ - هر جا که سری است پر زسودای شماست شماره ۴۹ - گر جور کنی از تو فغان نتوان کرد شماره ۵۰ - زین گونه که طبع سرکش دلبر ماست شماره ۵۱ - چندانک منم هزار چندان غم تست شماره ۵۲ - بی آنک شود زما گناهی پیدا شماره ۵۳ - تا کی سخن حال مشوّش گویم شماره ۵۴ - تا یوسف دل را نکنی از بن چاه شماره ۵۵ - تو چیز طلب کت بستاند زهمه شماره ۵۶ - دل بر طرب و عیش نهادن بهتر شماره ۵۷ - هر چند که عقل داری و دیده و هوش شماره ۵۸ - آن کس که گل وجود آدم بکند شماره ۵۹ - گر بر سر بحر علم بینا گردی شماره ۶۰ - نقش تو دَرون دیده بنگاشته به شماره ۶۱ - خیزیم و ره قافلهٔ غم بزنیم شماره ۶۲ - خواهی که رسی به کام برگیر دو گام شماره ۶۳ - در پای غمش چو سر بیندازی هان شماره ۶۴ - تا حد طلبی به وصل بی حد نرسی شماره ۶۵ - «اوحد» تو به جای غصّه ای صد می کش شماره ۶۶ - در دست زمانه سخت مظلومم من شماره ۶۷ - «اوحد» در دل می زنی آخر دل کو شماره ۶۸ - برخود در کام و آرزو در بستم شماره ۶۹ - «اوحد» تو به هر خیال مغرور مشو شماره ۷۰ - «اوحد» تو به هر حادثه از جای مرو شماره ۷۱ - آنها که ز اسرار الهی مستند شماره ۷۲ - از شمع یقین «اوحد» از آن بی نوری شماره ۷۳ - «اوحد» تو حدیث عشق گفتی بسیار شماره ۷۴ - در مصطبهٔ عشق زبدنامی چند