هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از گریه ابر بر سبزه در نوروز سخن میگوید و بیان میکند که زندگی بدون دیدار یار ممکن نیست. همچنین، اشاره میکند که لاله از خاک دیگران در مجلس ما روییده است و این سوال را مطرح میکند که چه کسی سبزه گور ما را تماشا خواهد کرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و فراق نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۳۲ - بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست
بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست
بی وصل رخ یار نمی شاید زیست ۱
شد لاله زخاک دیگران مجلس ما
تا سبزهٔ گور ما تماشاگه کیست ۲
بی وصل رخ یار نمی شاید زیست ۱
شد لاله زخاک دیگران مجلس ما
تا سبزهٔ گور ما تماشاگه کیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود
گوهر بعدی:شماره ۳۳ - با یار اگر آرمیده باشی همه عمر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
