هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از خواننده می‌خواهد که از افسوس خوردن برای چیزهای ناشناخته دست بردارد، به شرافت پایبند باشد، از تظاهر دوری کند و فروتن باشد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.

شماره ۱۷ - [چندین مخور افسوس] که نتوان دانست

[چندین مخور افسوس] که نتوان دانست
می باش به ناموس که نتوان دانست ۱

خالی شو و از سر تکلّف برخیز
پای همه می بوس که نتوان دانست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - دل را خطری نیست سخن در جان است
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - امروز که یار من مرا مهمان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.