هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها به توصیف معشوق خود میپردازد و زیباییهای چهره، اندام و موهای او را با عناصر طبیعی مانند سرو، گل، مشک و... مقایسه میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مضامین عاشقانه و توصیفات شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب میباشد. هیچ محتوای نامناسبی در آن وجود ندارد.
شماره ۱۹ - دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است ۱
قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش
سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است ۲
رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است ۱
قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش
سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - امروز که یار من مرا مهمان است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
