هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیباییهای طبیعت و عناصری مانند لاله و زاغ صحبت میکند، اما با لحنی حسرتآمیز از تغییر و زوال این زیباییها میگوید. همچنین، به زیبایی چهره و لبهای معشوق اشاره میکند که تحت تأثیر گذر زمان قرار گرفتهاند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی درباره گذر زمان و زوال زیباییهاست که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۲۵ - افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
افسوس که اطراف رخت خا[ر] گرفت
زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت ۱
سیماب زنخدان تو آورد غمباد
شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت ۲
زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت ۱
سیماب زنخدان تو آورد غمباد
شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - آن کس که هزار عالم از رنگ نگاشت
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - آوازهٔ آواز تو در خلق گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
