هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر به عشق و وفاداری خود اشاره میکند و بیان میکند که مهر و محبت او هرگز از دلش بیرون نمیرود و سودای معشوق همیشه در قلبش باقی میماند. همچنین، شاعر از غم و اندوه خود میگوید که با وجود رفتنش، اشکهایش همچنان جاری است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز در شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۴۲ - مِهر تو چو مُهر از نگینم نرود
مِهر تو چو مُهر از نگینم نرود
سودای تو از دل حزینم نرود ۱
من خود رفتم ولیک خونابهٔ چشم
تا دامن عمر زآستینم نرود ۲
سودای تو از دل حزینم نرود ۱
من خود رفتم ولیک خونابهٔ چشم
تا دامن عمر زآستینم نرود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - عاشق چه کند چو دل به دستش نبود
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - گر عکس رخت زدیده بگسسته شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
