شماره ۲۴۸ - هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسد

هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسد
کز پیِ هر درد تشریف دوایی می رسد ۱

پر منال ای دل چو نی از بی نوایی هر نفس
چون به قدر حال هر کس را نوایی می رسد ۲

هرکس از دیوان قسمت چون نصیبی می برند
بی دلان را ز آن قد و بالا بلایی می رسد ۳

هرکه در راه طلب از خویشتن بیگانه شد
عاقبت روزی به کوی آشنایی می رسد ۴

از سر اخلاص هر کاو چون خیالی در رهش
می نهد پای طلب آخر به جایی می رسد ۵