هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عشق و ارادت خود را به معشوق یا شخصی والامقام بیان میکند. او خدمت به معشوق را افتخار خود میداند و عشق به او را سرنوشت ازلی خود میخواند. شاعر همچنین به قدرت و سلطنت اشاره میکند و بیان میکند که وجود معشوق برایش از هر دو جهان ارزشمندتر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین برخی از اشارات مانند باده و سلطنت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۲۱ - من که باشم که بود لایق تو خدمت من
من که باشم که بود لایق تو خدمت من
تو اگر بنده نوازی بکنی دولت من ۱
به همین مژده ز خوان کرمت خوشنودم
که غم عشق تو شد روز ازل قسمت من ۲
به هوای خط تو مشگ فشان خواهد شد
هرگیاهی که بروید ز گِل تربت من ۳
پاسبانیّ درت چون سبب سلطنت است
کوس شاهی زنم آن دم که رسد نوبت من ۴
با وجود قدح بادهٔ صافی باد است
حاصل هر دو جهان در نظر همّت من ۵
تو اگر پرسش احوال خیالی نکنی
باد باقی به جهان عمرِ ولی نعمت من ۶
تو اگر بنده نوازی بکنی دولت من ۱
به همین مژده ز خوان کرمت خوشنودم
که غم عشق تو شد روز ازل قسمت من ۲
به هوای خط تو مشگ فشان خواهد شد
هرگیاهی که بروید ز گِل تربت من ۳
پاسبانیّ درت چون سبب سلطنت است
کوس شاهی زنم آن دم که رسد نوبت من ۴
با وجود قدح بادهٔ صافی باد است
حاصل هر دو جهان در نظر همّت من ۵
تو اگر پرسش احوال خیالی نکنی
باد باقی به جهان عمرِ ولی نعمت من ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۰ - گر شود بر خاک کویت فرصت سر باختن
گوهر بعدی:شماره ۳۲۲ - ای به حُسن آفتاب چاکر تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.