هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از رابطه‌ی خود با معشوق و شیخ سخن می‌گوید، از درد عشق و امید به رهایی می‌نالد، و در نهایت به عشق الهی و صفای دل اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از دنیا و اهل آن ناامید است و تنها امیدش به خداوند است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی از دنیا و امید به معشوق الهی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۱۲۳ - گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست

گمان مبر که مرا با تو ماجرایی هست
و گر به عمد کشی گویمت خطایی هست ۱

میان من و شیخ این حدیث معهود است
که این ثواب و گنه را مگر جزایی هست ۲

ز جام جم بودش عار و تاج کیخسرو
اگر به ساحت دیر مغان گدایی هست ۳

چه شد که می‌کشدم دل به سوی بزم رقیب
مگر به محفل بیگانه آشنایی هست ۴

طبیب زحمت بیجا مبر ز ما بگذر
به درد عشق گمان میبری دوایی هست ۵

تمام کعبه دل سر به سر صفا باشد
به کعبه گل اگر مروه و صفایی هست ۶

مجو ز اهل صناعت دلا دگر اکسیر
ز خاک کوی مغانت چو کیمیایی هست ۷

از این و آن به جهان ناامیدم آشفته
بود ز شیر خدا گر مرا رجایی هست ۸

کسش دینت ننویسد که خود تواش دینی
شهید عشق تو را طرفه خونبهایی هست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - زینهار از دو ترک خونخوارت
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - جامه کعبه چو خم موی تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.