شماره ۲۳۸ - گر تو اقامت کنی بآن قد و قامت

گر تو اقامت کنی بآن قد و قامت
روز قیامت عیان کنی زکرامت ۱

چون روم از کوی تو به پند ونصیحت
من که وطن کرده ام بکوی ملامت ۲

دامن وصلت زدست بیهده دادیم
بر سرخود بیختیم خاک ندامت ۳

قدر بهشت وصال هر که ندانست
سوخت زنار فراق تو بغرامت ۴

شاهد روشن نداشت چون مه رویت
دعوی سرو چمن که کرد بقامت ۵

محرم کعبه گرت بباد به بیند
عمره و حج را بدل کند با قامت ۶

تا که کنی عرضه کشتگان خود ایشوخ
محشر دیگر بپا کنی بقیامت ۷

گنج نیاید هر آنکه زنج نبیند
گو بنشیند طالبان سلامت ۸

سلطنت باغ خلد برد مسلم
هر که زداغت بجبهه داشت علامت ۹

دست ازل از کرم در اول نوروز
بر سر حیدر نهاد تاج کرامت ۱۰

گر شده آشفته بنده تو عجب نیست
بندگی تو بزرگی است و فخامت ۱۱