هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق، شهوت، عقل و رستگاری میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی رهاییبخش سخن میگوید که میتواند از شهوت نجات دهد. او همچنین به محدودیتهای عقل در برابر عشق اشاره میکند و از رندی و هوسبازی عشاق دفاع مینماید. در ادامه، شاعر از دردهای عشق و ناتوانی در رهایی از دام آن میگوید و در نهایت به نور علی(ع) و شکستن بتها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند شهوت و هوسبازی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۲۶۶ - بمددکاری عشقت زهوس شاید رست
بمددکاری عشقت زهوس شاید رست
عشق هر جا بدرون شد در شهوت بربست ۱
عقل را بار ندادند بخلوتگه عشق
کی بود بار گدا را چو شهنشاه نشست ۲
عیب رندی و هوسناکی عشاق مکن
کاین مجازیست که لابد بحقیقت پیوست ۳
نه گمانم که در آفاق پذیرد مرهم
ناوک تیر نظر در دل هر کس بشکست ۴
طایر بی پر و بال دل و رستن از دام
وه که جبریل باین بال از این دام نجست ۵
هم مگر بوسه نهد ریش درون را مرهم
نمک قند لبت چون دل مجروح بخست ۶
تو اگر زاهد خود بینی و گر عارف حق
لاجرم هیچکس از طعنه اغیار نرست ۷
همچو پرگار بسر میدوم از هر طرفی
اختیاری چو در این دایره ام نیست بدست ۸
نبرد منت ساقی بهمه دور حیات
هر که آشفته کشد جرعه ای از جام الست ۹
در حرم خانه دل نور علی همچو خلیل
هر کجا نقش بتی دید سرا پا بشکست ۱۰
عشق هر جا بدرون شد در شهوت بربست ۱
عقل را بار ندادند بخلوتگه عشق
کی بود بار گدا را چو شهنشاه نشست ۲
عیب رندی و هوسناکی عشاق مکن
کاین مجازیست که لابد بحقیقت پیوست ۳
نه گمانم که در آفاق پذیرد مرهم
ناوک تیر نظر در دل هر کس بشکست ۴
طایر بی پر و بال دل و رستن از دام
وه که جبریل باین بال از این دام نجست ۵
هم مگر بوسه نهد ریش درون را مرهم
نمک قند لبت چون دل مجروح بخست ۶
تو اگر زاهد خود بینی و گر عارف حق
لاجرم هیچکس از طعنه اغیار نرست ۷
همچو پرگار بسر میدوم از هر طرفی
اختیاری چو در این دایره ام نیست بدست ۸
نبرد منت ساقی بهمه دور حیات
هر که آشفته کشد جرعه ای از جام الست ۹
در حرم خانه دل نور علی همچو خلیل
هر کجا نقش بتی دید سرا پا بشکست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - ساقیا می که سلخ شبان است
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - عکس ساقی بقدح نه می گلگون پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.