قصیده شماره ۷ سنایی در مقام اهل توحید است و اینگونه آغاز می شود:
مکن در جسم و جان منزل، که این دونست و آن والا
قدم زین هر دو بیرون نه، نه آنجا باش و نه اینجا
بهرچ از راه دور افتی چه کفر آن حرف و چه ایمان
بهرچ از دوست وا مانی چه زشت آن نقش و چه زیبا
سنایی از مخاطبان می خواهد هیچگونه وابستگی چه جسمی و چه روحی نداشته باشند و از هرآنچه آنان را از خدا دورمی کند، حذرنمایند.این قصیده ۶۳ بیت و کمی طولانی است.معانی ابیات نسبتا ساده است و با کمی دقت و تامل می توان به مفهوم آنها پی برد.