منظور از قصیده ۲۹ فرخی سیستانی چیست و چه چیزی را توضیح می دهد ؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در مدح وزیر زاده ابوالفتح عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی.قصیده را با گفتگو با گلها شروع کرده و بعد به مدح ابوالفتح پرداخته و در پایان با اشاره به جشن سده شعر را تمام کرده:

شب سده‌ست یکی آتش بلندافروز

حقست مر سده را بر تو، حق آن بگزار

همیشه تا که بود زیر ما زمین گردان

چنانکه بر زبر ماست گنبد دوار

دو چیز دار ز بهر دو تن نهاده مقیم

ز بهر ناصح تخت و ز بهر حاسد دار