دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو
بفکند سپر در صف اندیشهٔ تو
دل خود چه کند سنگ خاره و آهن سرد
چون موم شود در کف اندیشهٔ تو

دو نان، به دل زنند سنان از زبان بحث
زه کرده اند از رگ گردن کمان بحث