تعداد ۶۱۴۷ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۸۶ - رمضان آمد و روان بگذشت
برو به گوهر
رمضان آمد و روان بگذشت
جان ما بود در زمان بگذشت
شب قدری به ما عطا فرمود
آن معانی از این بیان بگذشت
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۸۸ - عین ما این سخن چو با ما گفت
برو به گوهر
عین ما این سخن چو با ما گفت
قطره را جمع کرد و دریا گفت
سخن از عقل ما نمی‌گوئیم
سخن از عقل پور سینا گفت
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۱ - عمر بی او اگر گذاری هیچ
برو به گوهر
عمر بی او اگر گذاری هیچ
غیر او هر چه دوستداری هیچ
در پی دیگری اگر گردی
به عدم می‌روی چه آری هیچ
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۲ - عمر بی او اگر گذاری هیچ
برو به گوهر
عمر بی او اگر گذاری هیچ
غیر او هرچه دوستداری هیچ
در پی دیگری اگر بروی
به عدم می روی چه آری هیچ
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۳ - روح او جان جملهٔ ارواح
برو به گوهر
روح او جان جملهٔ ارواح
تن او اصل جملهٔ اشباح
خانه روشن به نور مصباح است
روشن از نور او بود مصباح
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۵ - هر چه خواهی به قدر استعداد
برو به گوهر
هر چه خواهی به قدر استعداد
حضرت آن کریم خواهد داد
این عطایش به ما بود دایم
خواه در مصر و خواه در بغداد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۸ - صوفی باصفا وفا دارد
برو به گوهر
صوفی باصفا وفا دارد
لاجرم از وفا صفا دارد
امر آسان بود تصوف او
گر درین ره امام ما دارد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۹ - هر که او با یزید یاری کرد
برو به گوهر
هر که او با یزید یاری کرد
هر چه کرد او خلاف یاری کرد
هر که گوید یزید بود عزیز
شک ندارم به خویش خواری کرد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۰ - آتش غیرتش برافروزد
برو به گوهر
آتش غیرتش برافروزد
غیر خود را به یک نفس سوزد
لیس فی الدار غیره دیار
این سخن را به ما بیاموزد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۱ - هر که او از خدای ما ترسد
برو به گوهر
هر که او از خدای ما ترسد
از من و تو بگو کجا ترسد
ترسم از ذات اوست تا دانی
دلم از دیگری کجا ترسد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۲ - عقل علمش به ذات او نرسد
برو به گوهر
عقل علمش به ذات او نرسد
ور تو گویی رسد نگو نرسد
صوفی با صفا وفا دارد
حاصلش غیر گفتگو نرسد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۴ - ابر خوش دامنی به ما افشاند
برو به گوهر
ابر خوش دامنی به ما افشاند
بر سر کوه برف را بنشاند
آفتابی بتافت و برف گداخت
آنچنان برف ژرف هیچ نماند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۵ - عاقلی کی به عاشقان ماند
برو به گوهر
عاقلی کی به عاشقان ماند
آن سر کل کجا نهان ماند
هندویی کی بود چو ترک خوشی
این چنین کی به آن چنان ماند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۸ - عقل نفی ما سوی اللّه می‌ کند
برو به گوهر
عقل نفی ما سوی اللّه می‌ کند
عشق ما اثبات اللّه می‌ کند
لا و الا هر دو را در هم شکن
کاین نصیحت نعمت اللّه می‌ کند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۰ - ظاهر و باطن ار چه ضد انند
برو به گوهر
ظاهر و باطن ار چه ضد انند
عارفان هر دو را یکی دانند
این دو اسم اند و ذات هر دو یکی
به صفت آن یک دو گردانند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۱ - نور او را به نور او بیند
برو به گوهر
نور او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند
هم از او گوید و از او شنود
نه چو احول یکی به دو بیند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۲ - خلق و حق را به همدگر بیند
برو به گوهر
خلق و حق را به همدگر بیند
آفتاب است و در قمر بیند
نور حق را به نور حق نگرد
نور خود را به نور خود بیند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۳ - نتواند که گوشه بگزیند
برو به گوهر
نتواند که گوشه بگزیند
یا به کنج خراب بنشیند
چه کند خلوتی چو در همه شبی
نور محبوب خویش می‌بیند
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۴ - همه عالم ز حضرتش موجود
برو به گوهر
همه عالم ز حضرتش موجود
این چنین بوده است و خواهد بود
هر چه خواهی چو ما ازو می‌ خواه
تا بیابی ز حضرتش مقصود
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۵ - بسط او از بسط آن سلطان بود
برو به گوهر
بسط او از بسط آن سلطان بود
در میان اهل دل چون جان بود
از نسیم لطف او گلزار ما
همچو غنچه دایماً خندان بود