تعداد ۶۹۶۵ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بروی من در دل باز کردند
برو به گوهر
بروی من در دل باز کردند
ز خاک من جهانی ساز کردند
ز فیض او گرفتم اعتباری
که با من ماه و انجم ساز کردند
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز رومی گیر اسرار فقیری
برو به گوهر
ز رومی گیر اسرار فقیری
کهن فقر است محسود امیری
حذر زان فقر و درویشی که از وی
رسیدی بر مقام سر بزیری
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خیالش با مه و انجم نشیند
برو به گوهر
خیالش با مه و انجم نشیند
نگاهشن سوی پروین ببیند
دل بیتاب خود را پیش او نه
دم او رعشه از سیماب چیند
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خودی تا گشت مهجور خدائی
برو به گوهر
خودی تا گشت مهجور خدائی
به فقرموختداب گدائی
ز چشم مست رومی وام کردم
سروری از مقام کبریائی
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
می روشن ز تاک من فرو ریخت
برو به گوهر
می روشن ز تاک من فرو ریخت
خوشا مردی که در دامانمویخت
نصیب ازتشی دارم که اول
سنائی از دل رومی برانگیخت
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
تو ای باد بیابان از عرب خیز
برو به گوهر
تو ای باد بیابان از عرب خیز
ز نیل مصریان موجی برانگیز
بگو فاروق را پیغام فاروق
که خود در فقر و سلطانی بیامیز
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خلافت فقر با تاج و سریر است
برو به گوهر
خلافت فقر با تاج و سریر است
زهی دولت که پایان ناپذیر است
جوان بختا ! مده از دست، این فقر
که بی او پادشاهی زود میر است
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
جوانمردی که خود را فاش بیند
برو به گوهر
جوانمردی که خود را فاش بیند
جهان کهنه را باز آفریند
هزاران انجمن اندر طوافش
که او با خویشتن خلوت گزیند
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به روی عقل و دل بگشای هر در
برو به گوهر
به روی عقل و دل بگشای هر در
بگیر از پیر هر میخانه ساغر
«دران کوش از نیاز سینه پرور
که دامن پاک داریستین تر»
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خنکن ملتی بر خود رسیده
برو به گوهر
خنکن ملتی بر خود رسیده
ز درد جستجو نارمیده
درخش او ته این نیلگون چرخ
چو تیغی از میان بیرون کشیده
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چه خوش زد ترک ملاحی سرودی
برو به گوهر
چه خوش زد ترک ملاحی سرودی
رخ او احمری چشمش کبودی
به دریا گر گره افتد به کارم
بجز طوفان نمیخواهم گشودی
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
جهانگیری بخاک ما سرشتند
برو به گوهر
جهانگیری بخاک ما سرشتند
امامت در جبین ما نوشتند
درون خویش بنگرن جهان را
که تخمش در دل فاروق کشتند
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمانی که خود را امتحان کرد
برو به گوهر
مسلمانی که خود را امتحان کرد
غبار راه خود راسمان کرد
شرار شوق اگر داری نگهدار
که با ویفتابی میتوان کرد
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بگو از من نواخوان عرب را
برو به گوهر
بگو از من نواخوان عرب را
بهای کم نهادم لعل لب را
ازن نوری که از قر ن گرفتم
سحر کردم صد و سی ساله شب را
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به جانهافریدم های و هو را
برو به گوهر
به جانهافریدم های و هو را
کف خاکی شمردم کاخ و کو را
شود روزی حریف بحر پر شور
زشوبی که دادمب جو را
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
تو هم بگذارن صورت نگاری
برو به گوهر
تو هم بگذارن صورت نگاری
مجو غیر از ضمیر خویش یاری
بباغ ما بروردی پر و بال
مسلمان را بده سوزی که داری
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بخاک ما دلی ، در دل غمی هست
برو به گوهر
بخاک ما دلی ، در دل غمی هست
هنوز این کهنه شاخی را نمی هست
به افسون هنرن چشمه بگشای
درون هر مسلمان زمزمی هست
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمان بنده مولا صفات است
برو به گوهر
مسلمان بنده مولا صفات است
دل او سری از اسرار ذات است
جمالش جز به نور حق نه بینی
که اصلش در ضمیر کائنات است
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بده با خاک اون سوز و تابی
برو به گوهر
بده با خاک اون سوز و تابی
که زاید از شب اوفتابی
نوان زن که از فیض تو او را
دگر بخشند ذوق انقلابی
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
مسلمانی غم دل در خریدن
برو به گوهر
مسلمانی غم دل در خریدن
چو سیماب از تپ یاران تپیدن
حضور ملت از خود در گذشتن
دگر بانگ «انا الملت» کشیدن