تعداد ۸۴۹۰ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۱۳ - سوز داغ دلم ای لاله تو نشناخته ای
برو به گوهر
سوز داغ دلم ای لاله تو نشناخته ای
ورقی چند به بازیچه سیه ساخته ای
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۱۴ - بوی گل غنچه شود چون تو به گلزار آیی
برو به گوهر
بوی گل غنچه شود چون تو به گلزار آیی
رنگ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۱۵ - جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
برو به گوهر
جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
لوح محفوظ بود حیرت اگر دانایی
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۳ - مرو از راه به احسان خسیسانه خلق
برو به گوهر
مرو از راه به احسان خسیسانه خلق
که گلوگیرتر از دام بود دانه خلق
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۴ - نیست از گرد مذلت متواضع را باک
برو به گوهر
نیست از گرد مذلت متواضع را باک
هیچ کس پشت کمان را نرسانده است به خاک
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۹ - هر که از لاغری انگشت نما شد چو هلال
برو به گوهر
هر که از لاغری انگشت نما شد چو هلال
چون مه بدر رسد زود به معراج کمال
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۰۰ - سرونازی که منم محو رخ انور او
برو به گوهر
سرونازی که منم محو رخ انور او
هاله مه شود آغوش ز سیمین بر او
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۰۱ - می چکد بوسه ز لعل لب میخواره تو
برو به گوهر
می چکد بوسه ز لعل لب میخواره تو
می زند خون هوس جوش ز نظاره تو
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳ - همه تن شانه صفت پنجه گیرا شده ام
برو به گوهر
همه تن شانه صفت پنجه گیرا شده ام
به امیدی که فتد زلف تو در چنگ مرا
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴ - دانش آن راست مسلم که به تردستی شرم
برو به گوهر
دانش آن راست مسلم که به تردستی شرم
گرد خجلت ز جبین پاک کند آینه را
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۲ - آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
برو به گوهر
آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرا
بارها شیرازه دیوان محشر کرده است
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۶ - چاک در پیرهن یوسف عقل افکندن
برو به گوهر
چاک در پیرهن یوسف عقل افکندن
چشمه کاری است که در دست زلیخای دل است
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۷ - نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
برو به گوهر
نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
بار می بندم ازان شهر که بازاری نیست
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳۵ - مرغ حسن از قفس خط سیه تنگ آمد
برو به گوهر
مرغ حسن از قفس خط سیه تنگ آمد
پر برآورد (و) کنون شوق پریدن دارد
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳۶ - آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد
برو به گوهر
آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد
ورنه با شعله خوی تو که بس می آید؟
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۴ - شد سیه روز من از چشم کبود او، که هست
برو به گوهر
شد سیه روز من از چشم کبود او، که هست
شعله نیلوفری از شعله ها جانسوزتر
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۹ - تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش
برو به گوهر
تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش
نتوان کرد مرا خواب به افسانه خط
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۱ - نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
برو به گوهر
نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
می کند آنچه در گوش تو در سایه زلف
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۷ - گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
برو به گوهر
گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
بوسه را چشم به جایی است که من می دانم
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۷۱ - شمع نیلوفر ماتم زده از شعله به سر
برو به گوهر
شمع نیلوفر ماتم زده از شعله به سر
ظلمت اندوخت شبم بس که ز هجران کسی