تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۵۹ - جان میسوزد هر نفسم تا کی ازین
برو به گوهر
جان میسوزد هر نفسم تا کی ازین
دل میندهد هیچ کسم تا کی ازین
بگرفت بلا پیش و پسم تاکی ازین
فریاد ز فریاد رسم تاکی ازین
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۶۰ - چه عشوه و دم بود که دلدارنداد
برو به گوهر
چه عشوه و دم بود که دلدارنداد
دل برد و به دلبریم اقرار نداد
گفتم که مرا به پیشِ خود بار دهد
از بیرحمی خود دلش بار نداد
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۶۱ - هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت
برو به گوهر
هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت
هم توبه از آن روی گنه باید داشت
گفتم: «جانا چشم من از دست بشد»
گفتا: «چه کنم چشم نگه باید داشت»
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱ - خورشید رخت ملک جهان میبخشد
برو به گوهر
خورشید رخت ملک جهان میبخشد
دُرّ سخنت گنج نهان میبخشد
صد جان یابم از غم عشقت هر روز
گویی که غم عشق تو جان میبخشد
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۲ - ای هر نفسی جلوهگری افزونت
برو به گوهر
ای هر نفسی جلوهگری افزونت
گه رد خاکست جلوه، گه در خونت
همچون متحیری فرو ماندهام
از لطف حجابهای گوناگونت
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۳ - از بس که شکر فشاند عشق تونخست
برو به گوهر
از بس که شکر فشاند عشق تونخست
جاوید همه جهان شکر خواهد جست
هرچیز که مییابم و میخواهم جست
گویی شکر لعل تو دارد بدرست
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴ - گاهی به سخن قوت روانم بخشی
برو به گوهر
گاهی به سخن قوت روانم بخشی
گاهی به سحر راز نهانم بخشی
گر دل ببری هزار دل باز دهی
ور جان ببری هزار جانم بخشی
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۵ - ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو
برو به گوهر
ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو
بیزحمت تن مونس جانم غم تو
آن چیز که آشکار مینتوان گفت
تعلیم کنی راز نهانم غم تو
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۶ - در هر چیزی که بود دل بستگیم
برو به گوهر
در هر چیزی که بود دل بستگیم
از جمله بریده گشت پیوستگیم
دیوانگی عشق تو از یک یک چیز
خو باز همی کند به آهستگیم
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۷ - یک ذرّه ز عشق تو به صحرا آمد
برو به گوهر
یک ذرّه ز عشق تو به صحرا آمد
تا این همه گفت و گوی پیدا آمد
جان نعره زنان در بن دریا افتاد
دل رقص کنان با سر غوغا آمد
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۸ - در هر چیزی ترا جمالی دگرست
برو به گوهر
در هر چیزی ترا جمالی دگرست
در هر ورق حسن تو حالی دگرست
هرناقص را ازتو کمالی دگرست
هر عاشق را ز تو وصالی دگرست
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۹ - سرگشتهٔ تست، نُه فلک، میدانی
برو به گوهر
سرگشتهٔ تست، نُه فلک، میدانی
گرد در تو گشته به سرگردانی
تو خورشیدی ولی میان جانی
خورشید که دیدهست بدین پنهانی
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۰ - ای یاد تو آب زندگانی جان را
برو به گوهر
ای یاد تو آب زندگانی جان را
اندوه تو عین شادمانی جان را
یک ذرّه تحیر تو در پردهٔ جان
خوش تر ز نعیم جاودانی جان را
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۱ - با جان چه کنم که عشق تو جانم بس
برو به گوهر
با جان چه کنم که عشق تو جانم بس
درمان چکنم درد تو درمانم بس
در عشق تو، صد هزار دردست مرا
یک ذرّه گر افزون کنیم آنم بس
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۲ - چون روی تو مینبینم ای شمع طراز
برو به گوهر
چون روی تو مینبینم ای شمع طراز
چون شمع ز تو سوخته میمانم باز
گر بنشینی با تو بسی دارم کار
ور بنیوشی با تو بسی دارم راز
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۳ - هر شب که نیاوری شبیخون غمت
برو به گوهر
هر شب که نیاوری شبیخون غمت
بنشینم و خوش همی خورم خون غمت
تو شادبزی که در هوای غم تو
کاری دگرم نماند بیرون غمت
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۴ - من عاشق روی تو ز دیری گاهم
برو به گوهر
من عاشق روی تو ز دیری گاهم
در عشق تو نیست هیچ کس همراهم
گر خلق جهان شادی عشقت خواهند
تا جان دارم من غم عشقت خواهم
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۵ - درد تو که در دلم به جای جان بود
برو به گوهر
درد تو که در دلم به جای جان بود
درمانِ من عاشق سرگردان بود
چون درد تو از پردهٔ دل روی نمود
چون در نگریستم همه درمان بود
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۶ - گر ماه نه زیر میغ میداشتیی
برو به گوهر
گر ماه نه زیر میغ میداشتیی
بس سر که بر تو تیغ میداشتیی
در درد و دریغ جاودان ماندی دل
گر درد ز دل دریغ میداشتیی
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۱۷ - رنج تو به صد گنج مسلم ندهم
برو به گوهر
رنج تو به صد گنج مسلم ندهم
ملک غم تو به ملکت جم ندهم
چون درد تو درمان دلم خواهد بود
یک ساعته دردت به دو عالم ندهم