تعداد ۸۴۹۰ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱ - راه پر خوف و اجل در پی و، منزل دور است
برو به گوهر
راه پر خوف و اجل در پی و، منزل دور است
مژه برهم زدنی خواب گرانست اینجا
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸ - ای که غافل نشوی یک نفس از یاد جهان
برو به گوهر
ای که غافل نشوی یک نفس از یاد جهان
عنقریب است که کرده است فراموش ترا!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
برو به گوهر
هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
مفت چشمی است که سقا شود آن میدان را
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۴۱ - ورق مشق شد از یاد خطت سینه ما
برو به گوهر
ورق مشق شد از یاد خطت سینه ما
طبق لعل شد از عکس تو آیینه ما
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۵۷ - زیبد آن را درو درگاه، که از همت جود
برو به گوهر
زیبد آن را درو درگاه، که از همت جود
طاق دلهای گدایان بدرش طاقنماست
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۶۰ - ناصح آزار زبانی اگرم کرد، بجاست
برو به گوهر
ناصح آزار زبانی اگرم کرد، بجاست
گر کند شمع ز مقراض شکایت بیجاست
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۶۱ - راستان را، ز نهاد کج دوران چه زیان؟
برو به گوهر
راستان را، ز نهاد کج دوران چه زیان؟
زآنکه در کوزه کج آب نه استد جز راست
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۶۲ - حشمت و کوکبه از شاه و، فراغت ز گداست
برو به گوهر
حشمت و کوکبه از شاه و، فراغت ز گداست
چتر طاووس دهد جلوه و، شاهی ز هماست
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۶۴ - گوشمالی ز فلک، گوش ترا به ز در است
برو به گوهر
گوشمالی ز فلک، گوش ترا به ز در است
صفحه سیلی استاد از این نکته پر است
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۶۵ - چکند پیش فروغ رخ آن ماه، نقاب
برو به گوهر
چکند پیش فروغ رخ آن ماه، نقاب
پرده دیده کجا مانع نور نظر است؟!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۷۳ - آهم از تاب گل روی تو، آتش فام است
برو به گوهر
آهم از تاب گل روی تو، آتش فام است
ناله ام، چون نفس سوخته بی آرام است
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۷۴ - خوشدلی کسی بجهان کار خردمندان است؟
برو به گوهر
خوشدلی کسی بجهان کار خردمندان است؟
پسته با مغز ندانم که چرا خندان است؟!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۷۹ - زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
برو به گوهر
زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
آتش خرمن گل، بر سر هم ریختن است!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۱ - تا خیال رخ او، شمع شب افروز من است
برو به گوهر
تا خیال رخ او، شمع شب افروز من است
مهر تابان، عرق ناصیه روز من است
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۲ - بسکه در خانه غیرش نتوانم دیدن
برو به گوهر
بسکه در خانه غیرش نتوانم دیدن
به گمان رفتن او، ناوک دلدوز من است
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۹۲ - خنک آنکس، که از این مرحله چون آب روان
برو به گوهر
خنک آنکس، که از این مرحله چون آب روان
آنچنان شد، که غباری بدل کس ننشست
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۷ - محض دنیا شده، با سعی ز دنیا نگذشت!
برو به گوهر
محض دنیا شده، با سعی ز دنیا نگذشت!
موج هرچند شنا کرد، ز دریا نگذشت!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۹ - آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
برو به گوهر
آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
که توان از گل قالی عرق شرم گرفت!
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲۴ - عالمی پر شده از پرتو خورشید رخش
برو به گوهر
عالمی پر شده از پرتو خورشید رخش
شرم او باز زما چشم رمیدن دارد
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۳۲ - کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار
برو به گوهر
کشتی ام بسکه کند موج صفت رم ز کنار
ترسم آخر بکنار دگرم اندازد!