تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۲۶ - در وحدت اگر کثرت ما محو شود
برو به گوهر
در وحدت اگر کثرت ما محو شود
دریا ماند نه موج ماند نه حباب
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۳۴ - ذاتی و چه ذات ، ذات موصوف من است
برو به گوهر
ذاتی و چه ذات ، ذات موصوف من است
شک نیست که این ظهور موقوف من است
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۶۰ - شهری که در او شحنه ستمکش باشد
برو به گوهر
شهری که در او شحنه ستمکش باشد
بنگر که در آن شهر چه چربش باشد
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۸۲ - فرق است میان این و آن دریابش
برو به گوهر
فرق است میان این و آن دریابش
جانانهٔ ما از دل و جان دریابش
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۰۳ - گر کشته حیات جاویدان است
برو به گوهر
گر کشته حیات جاویدان است
شکرانه بده حیات جاوید آن است
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۰۷ - گفتم که به نقل نار بهتر یا به
برو به گوهر
گفتم که به نقل نار بهتر یا به
سیب ذقنش گفت که شفتالو به
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۱۴ - ما را به وجود خود نباشد بودی
برو به گوهر
ما را به وجود خود نباشد بودی
گر زان که به ما بدی کجا می ‌بودی
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۳۰ - مقصود ز بندگان همه خدمت اوست
برو به گوهر
مقصود ز بندگان همه خدمت اوست
و ز خدمت او مراد ما بندگی است
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۳۳ - من سوخته‌ام بقیه‌ای گر یابی
برو به گوهر
من سوخته‌ام بقیه‌ای گر یابی
در آتشم انداز که سوزم به تمام
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۶۴ - هر کس که به قول خویش ثابت ناید
برو به گوهر
هر کس که به قول خویش ثابت ناید
او را تو اگر یار نخوانی شاید
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۷۲ - هر کس که نهد تاج سر ما بر سر
برو به گوهر
هر کس که نهد تاج سر ما بر سر
فارغ شود از درد سر هر دو سرا
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۷۳ - هر یار که ثابت نبود در یاری
برو به گوهر
هر یار که ثابت نبود در یاری
شاید که ورا به یاریش نشماری
شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۸۳ - یا رب که تو را چنین دلی حاصل باد
برو به گوهر
یا رب که تو را چنین دلی حاصل باد
دایم به مقام جمع خود واصل باد
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱ - ای شربت شیخ و شاب در کاسهٔ ما
برو به گوهر
ای شربت شیخ و شاب در کاسهٔ ما
وی چشمهٔ آفتاب در کاسهٔ ما
آن جرعه کشانیم که از سیرابی
یاقوت شود حباب در کاسهٔ ما
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۲ - ای کرده زبون، ناز شجاع تو، مرا
برو به گوهر
ای کرده زبون، ناز شجاع تو، مرا
افکنده به صد رنج، نزاع تو، مرا
تا خیزم و آرمت در آغوش اجل
گشته است به تکلیف وداع تو مرا
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۳ - چندان که شدم ز بیخودی مست دعا
برو به گوهر
چندان که شدم ز بیخودی مست دعا
تیری نزدم بر هدف از شست دعا
باشم ز دعا مانع و از شوق طلب
وقت است که پر درآورد دست دعا
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۴ - ای رانده ز نسبت حرم طاعت ما
برو به گوهر
ای رانده ز نسبت حرم طاعت ما
مردود اجابت صنم طاعت ما
اسلام نه، کفر نه، تا کی به عبث
آلوده کند لوح و قلم طاعت ما
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۵ - از بند غرور می گشایم خود را
برو به گوهر
از بند غرور می گشایم خود را
آن طور که هست می نمایم خود را
عمری به رعونت صفت خود کردم
چندی به شکست می ستایم خود را
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۶ - گلبرگ برد باد بهاران به کجا
برو به گوهر
گلبرگ برد باد بهاران به کجا
سنبل رود از شبنم بستان به کجا
ای عارض یار من شتابان به کجا
وی زلف نگار من پریشان به کجا
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۷ - این ناله که در آتش خویش است کباب
برو به گوهر
این ناله که در آتش خویش است کباب
این گریه که در شیشهٔ خم کرده شراب
مرغی است که آتش از هوا می گیرد
مستی است که از خمار جوید می ناب