تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۴ - گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی
برو به گوهر
گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی
عنبر ببها همیشه ارزان بودی
ور نه رخ تو بزلف پنهان بودی
روز و شب ازو بنور یکسان بودی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۵ - خوبی ز رخ تو بر گرفته است پری
برو به گوهر
خوبی ز رخ تو بر گرفته است پری
رفتن ز تو آموخت مگر کبک دری
جان شده را بمردگان باز بری
گوئی که دم پیمبر بی پدری
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۶ - ای کاش من آن دو زلف عنبر برمی
برو به گوهر
ای کاش من آن دو زلف عنبر برمی
تا بر رخ او زمان زمان بگذرمی
ای کاش من آن دو لعل چون شکرمی
تا از دهن نوش تو می بر خورمی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۷ - شمشاد قد و نوش لب و عاج بری
برو به گوهر
شمشاد قد و نوش لب و عاج بری
سنگین دل و سیمین ذقن و زر کمری
هم سرو روان و هم بت کاشغری
مر حورا را تو سخت نیکو پسری
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۸ - بر لاله ز مشگ زلف را گاه زدی
برو به گوهر
بر لاله ز مشگ زلف را گاه زدی
وز شب دو هزار حلقه بر ماه زدی
بر غالیه ای ماه رهی راه زدی
وین راه بدان دو زلف کوتاه زدی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۹ - چون بر پائی بسرو سیمین مانی
برو به گوهر
چون بر پائی بسرو سیمین مانی
چون بنشینی بماه و پروین مانی
آزاده بتا بدیده و دین مانی
وز شیرینی بجان شیرین مانی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۰ - بر شست دو زلف حلقه بست آوردی
برو به گوهر
بر شست دو زلف حلقه بست آوردی
تا چون ماهی دلم بشست آوردی
اینوقت می از کجا بدست آوردی
بی باده همش ز غمزه مست آوردی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۱ - بر زلف مگر تهمت ناحق داری
برو به گوهر
بر زلف مگر تهمت ناحق داری
زیرا که بر آتشش معلق داری
گر ماه بغالیه مطوق داری
چون رنگ لبان می مروق داری
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۲ - اندر شکن زلف مرا بشکستی
برو به گوهر
اندر شکن زلف مرا بشکستی
وندر بندش دل مرا دربستی
گوئی که رسول نزد من چفرستی
دل باز فرست کز رسولم رستی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۳ - بر چهرۀ خوبت آفرین کرده کسی
برو به گوهر
بر چهرۀ خوبت آفرین کرده کسی
کس با تو شود ازین جهان دسترسی
گر میزنم از آتش عشقت نفسی
تا سوخته در جهان نمانند بسی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۴ - فریاد کنم زان سر زلف تو بسی
برو به گوهر
فریاد کنم زان سر زلف تو بسی
کو کرد جهان بر دل من چون قفسی
................................
................................
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۵ - ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابی
برو به گوهر
ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابی
ای لب نه لبی ، بنوش در عنابی
ای غمزه بجادوئی مگر قصابی
تو غمزه نه ای که نرگس پر خوابی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۶ - گر زلف ترا رخ تو منزل نشدی
برو به گوهر
گر زلف ترا رخ تو منزل نشدی
تاریکی شب ز خلق زایل نشدی
گر بر حکما وصف تو مشکل نشدی
فرزانه ز دیدار تو بیدل نشدی
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۷۷ - از حور بتی چون تو نزاید پسری
برو به گوهر
از حور بتی چون تو نزاید پسری
چون سنگ دلی داری و گون سیم بری ؟
آمد دو لب ترا ز شکر نفری
کز هر سخنی همی فشاند شکری
عنصری بلخی : اشعار منسوب
شماره ۹ - نه تن بودند از آل سامان مشهور
برو به گوهر
نه تن بودند از آل سامان مشهور
هر یک به امارت خراسان مأمور
اسماعیلی و احمدی و نصری
دو نوح و دو عبدالملک و دو منصور
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱ - آن کس که ز ناصواب بشناخت صواب
برو به گوهر
آن کس که ز ناصواب بشناخت صواب
بی خدمت تو کرد طلب حشمت و آب
معلوم بود که دانۀ در خوشاب
غواص خردمند نجوید ز سراب
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲ - تا هجر تو کرد بر وصال تو شتاب
برو به گوهر
تا هجر تو کرد بر وصال تو شتاب
دارم دل جوشان چو بر آتش سیماب
ترسم که دگر نبینم ، ای در خوشاب
اندر شب هجر خویش روی تو به خواب
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳ - دی با رهی ، ای رنگ گل و بوی گلاب
برو به گوهر
دی با رهی ، ای رنگ گل و بوی گلاب
از دیده و دل همی زدی آتش و آب
از بخت ستم باشد ، ای در خوشاب
کامروز ترا نبینم ای دوست به خواب
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴ - ای دل ، ز شراب عشق گشتی سرمست
برو به گوهر
ای دل ، ز شراب عشق گشتی سرمست
کز رنج خمار او به جان نتوان رست
گر از دل من چنین فرو داری دست
در روز ز دست تو به شب باید جست
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۵ - ای صبر ، از آن نگار بیداد پرست
برو به گوهر
ای صبر ، از آن نگار بیداد پرست
بر وی همه بیداد جهان یکسره هست
نزدیک آمد کزین بلا بتوان رست
ای صبر وفادار ، هنوز این یک دست