تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۶ - گر شاه سه شش خواست سه یک زخم افتاد
برو به گوهر
گر شاه سه شش خواست سه یک زخم افتاد
زنهار مگو که کعبتین داد نداد
کان نقش که کرد رای شاهنشه یاد
در خدمت شاه روی بر خاک نهاد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۷ - مر جاه ترا بلندی جوزا باد
برو به گوهر
مر جاه ترا بلندی جوزا باد
درگاه ترا سیاست دریا بود
رای تو ز روشنی فلک سیما باد
خورشید سعادت تو بر بالا باد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۸ - در عشق تو چشمم از جهان دوخته باد
برو به گوهر
در عشق تو چشمم از جهان دوخته باد
وز مهر تو جان چو مهر افروخته باد
در آتش سودای تو دل همچو سپند
در پیش تو بهر چشم بد سوخته باد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۲۹ - یزدان خرد و کمال راه تو نهاد
برو به گوهر
یزدان خرد و کمال راه تو نهاد
اجرام سپهر نیک خواه تو نهاد
گردون ز جمال پایگاه تو نهاد
عالم عرض جوهر جاه تو نهاد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۰ - گم بوده زتو جنت و کوثر یابد
برو به گوهر
گم بوده زتو جنت و کوثر یابد
شاخ خرد از فکرت تو بر یابد
طبع از نکت تو گنج گوهر یابد
جان از سخن تو جان دیگر یابد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۱ - نی مهر تو در هیچ نگین می گنجد
برو به گوهر
نی مهر تو در هیچ نگین می گنجد
نی مهر تو در جان حزین می گنجد
جولانت خواهم اگر چه ، ای مرد حکیم
در قالب گفتار همین می گنجد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۲ - مادح ز عطای تو توانگر گردد
برو به گوهر
مادح ز عطای تو توانگر گردد
فکرت ز سخای تو مدبر گردد
خاطر به هوای تو منور گردد
معنی به ثنای تو مشهر گردد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۳ - هر روز بتم با دگری پیوندد
برو به گوهر
هر روز بتم با دگری پیوندد
با وی گوید حدیث و با وی خندد
گر من نفسی شادزیم نپسندد
مردم دل خویش بر چنین کس بندد ؟
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۴ - فردا علم عشق برون خواهم زد
برو به گوهر
فردا علم عشق برون خواهم زد
لاف از تو و خودنگر که چون خواهم زد ؟
گر خصم هزارند و زبونند مرا
بر دیدۀ خصمان زبون خواهم زد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای مه ، به کف ابر زبون خواهی شد
برو به گوهر
ای مه ، به کف ابر زبون خواهی شد
وی برگ سمن ، بنفشه گون خواهی شد
ای رایت نیکویی ، نگون خواهی شد
در چشم منست آنکه تو چون خواهی شد
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۶ - بیهوده بر آزار من ، ای سرو بلند
برو به گوهر
بیهوده بر آزار من ، ای سرو بلند
تیغت شستی به خون و خوردی سوگند
گر من به هلاک خویش گشتم خرسند
باری تو ز خویشتن چنین بد مپسند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۷ - هر گه که بخندد آن نگار دلبند
برو به گوهر
هر گه که بخندد آن نگار دلبند
از نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند
خورشید ز رشک گوید ای سرو بلند
چون خندیدی باز دگر بار بخند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۸ - پیچیدن افعی به کمندت ماند
برو به گوهر
پیچیدن افعی به کمندت ماند
آتش به سنان دیو بندت ماند
اندیشه به رفتن سمندت ماند
خورشید به همت بلندت ماند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۳۹ - نوروز شکفته از لقای تو برند
برو به گوهر
نوروز شکفته از لقای تو برند
فردوس خجسته از رضای تو برند
بنیاد درستی از وفای تو برند
ارکان تمامی از بقای تو برند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۰ - عشق تو مرا از دل و از جان برکند
برو به گوهر
عشق تو مرا از دل و از جان برکند
سودای توام ز خان و از مان برکند
در کام دلم ز عشق هر ذوق که بود
هجران توام از بن دندان برکند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۱ - عشق تو زهر دل آشیانی نکند
برو به گوهر
عشق تو زهر دل آشیانی نکند
در تن جهد و زبیم جانی نکند
بر شحنۀ حسن خویش ، ای جان جهان
شحنه به بهانه ای جهانی نکند
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۲ - آن دل که به بند عشق کس بسته نبود
برو به گوهر
آن دل که به بند عشق کس بسته نبود
عشق تو بیامد و ببست و بربود
ای ماه ز رشک روی تو ناخشنود
در حال دل بنده چه خواهی فرمود ؟
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۳ - ای شاه، جهان زود به کام تو شود
برو به گوهر
ای شاه، جهان زود به کام تو شود
دینار و درم زود به نام تو شود
آزاده بسی زود غلام تو شود
وین توسن دهر، زود رام تو شود
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۴ - چون قفل نشاط را شود باغ کلید
برو به گوهر
چون قفل نشاط را شود باغ کلید
از ساعد گل روی بجو جام نبید
گردون ز بساط ابر در دامن خوید
در شاخ زمرد افگند مروارید
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۴۵ - گر نعل سمند تو بر آهن ساید
برو به گوهر
گر نعل سمند تو بر آهن ساید
زو چشمۀ خضر در زمان بگشاید
ور خصم تو در آینه رخ بنماید
دست اجل از آینه بیرون آید