تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۱۷ - خاک ار ز رخت نور برد گه گاهی
برو به گوهر
خاک ار ز رخت نور برد گه گاهی
منزل به فلک برآورد چون ماهی
ور سرو به قامتت رسد یک راهی
بالا به زمین فروبرد چون چاهی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۱۸ - از کبر مدار در دل خود هوسی
برو به گوهر
از کبر مدار در دل خود هوسی
کز کبر به جائی نرسیده است کسی
چون زلف بتان شکستگی پیدا کن
تا صید کنی هزار دل هر نفسی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۱۹ - خاقانی اگر پند حکیمان خواندی
برو به گوهر
خاقانی اگر پند حکیمان خواندی
پس نام زنان را به زبان چون راندی
ای خواجه به بند زن چرا درماندی
چون تخم غلام‌بارگی بفشاندی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۰ - چون مجلس عیش سازی استاد علی
برو به گوهر
چون مجلس عیش سازی استاد علی
جان تو و قطرهٔ می قطربلی
چون باز به طاعت آئی از پاک دلی
یحیی‌بن معاذی و معاذ جبلی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۱ - تا بود جوانی آتش جان افزای
برو به گوهر
تا بود جوانی آتش جان افزای
جان باز چو پروانه بدم شیفته رای
مرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای
خاکستر و خاک ماند از آن هر دو بجای
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۲ - خاقانی اگر بسیج رفتن داری
برو به گوهر
خاقانی اگر بسیج رفتن داری
در ره چو پیاده هفت مسکن داری
فرزین نتوانی شدن اندیشم از آنک
در راه بسی سپاه رهزن داری
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۳ - ترسا صنمی کز پی هر غم‌خواری
برو به گوهر
ترسا صنمی کز پی هر غم‌خواری
بر هر در دیری زده دارد داری
ز آن زلف صلیب شکل دادی باری
یک موی کزو ببستمی زناری
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۴ - عمرم همه ناکام شد از بیکاری
برو به گوهر
عمرم همه ناکام شد از بیکاری
کارم همه ناساز شد از بی‌یاری
ای یار مگر تو کار من بگذاری
وی چرخ مگر تو عمر من باز آری
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۵ - تا کی به هوس چون سگ تازی تازی
برو به گوهر
تا کی به هوس چون سگ تازی تازی
روباه صفت به حیله سازی سازی
از لهو و لعب نه‌ای دمی واقف خویش
ترسم که همه عمر به بازی بازی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۶ - آن سنگ‌دلی و سیم دندان که بدی
برو به گوهر
آن سنگ‌دلی و سیم دندان که بدی
ز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
در کار توام هزار چندان که بدم
در خون منی هزار چندان که بدی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۷ - خاقانی را طعنه زنی هرگاهی
برو به گوهر
خاقانی را طعنه زنی هرگاهی
کو طلبد به نجوید راهی
حقهٔ مرجان نشود هر ماهی
از پس نه ماه نزاید ماهی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۸ - گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی
برو به گوهر
گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی
تا داد دلی بخواهم از دل‌خواهی
بینی فلک انگیخته لشکرگاهی
از غم رصدی نشانده بر هر راهی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۲۹ - از بلبل گل پرست خوش سازتری
برو به گوهر
از بلبل گل پرست خوش سازتری
کبکی و ز دراج خوش آوازتری
در حسن ز طاووس سرافرازتری
وز قمری نغز گوی طنازتری
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۰ - من بودم و آن نگار روحانی روی
برو به گوهر
من بودم و آن نگار روحانی روی
افکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
خصمان به در ایستاده خاقانی جوی
من در حرم وصال سبحانی گوی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۱ - از گردون بر نتابم این بی‌آبی
برو به گوهر
از گردون بر نتابم این بی‌آبی
خون شد دل و اشک آتشی سیمابی
روزی به سرشک و نالهٔ چون دولاب
آتش فکنم در فلک دولابی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۲ - از عشق صلیب موی رومی رویی
برو به گوهر
از عشق صلیب موی رومی رویی
ابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
از بس که بگفتمش که مویی مویی
شد موی زبانم و زبان هر مویی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۳ - خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی
برو به گوهر
خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی
یارانت خسند با خسان چون سازی
تو چشمی اگر در تو خسی آویزد
چندان مژه برزن که برون اندازی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۴ - تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی
برو به گوهر
تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی
دیدار بتان نوحه‌گری ارزد؟ نی
بیچاره پیاده را که فرزین گردد
فرزین شدنش نگون سری ارزد؟ نی
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۵ - گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
برو به گوهر
گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
کز بنده شنوده باشی از روح افزای
زان میگون لب و زان مژهٔ جان فرسای
مستم کن و آنگه رگ جانم بگشای
خاقانی : رباعیات
شماره ۳۳۶ - هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
برو به گوهر
هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
ناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
هر چاشتگهم کوفتهٔ تب بینی
از تب خالم آبله بر لب بین