تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۰ - نیرنگ ز بس زلف گرهگیر تر است
برو به گوهر
نیرنگ ز بس زلف گرهگیر تر است
دام و دانه ز خویش زنجیرتر است
کی سیر ز جان شود بیک زخم دلم
زین آب برنده ای که شمشیر تراست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۱ - بی نالهٔ زار کی دعا منظور است
برو به گوهر
بی نالهٔ زار کی دعا منظور است
آه بی عجز از اثر بس دور است
با قامت خم تیر دعا سخت رساست
از قوت ضعف این کمان پر زور است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۲ - انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
برو به گوهر
انسان که ز جسم طوطیی در قفس است
در آمدن و رفتش الله بس است
از موج نفس شیشه زهم می پاشد
با آنکه بنای صنعتش بر نفس است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۳ - داغت جتی ای شمع دلافروز خوش است
برو به گوهر
داغت جتی ای شمع دلافروز خوش است
مژگان توام خدنگ دلدوز خوش است
هست ار به گلویت اثر سوختگی
رمزی است که معشوق گلوسوز خوش است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۴ - انسان یا ابله است یا بی باکست
برو به گوهر
انسان یا ابله است یا بی باکست
کاندر طلب دنیی دون چالاک است
منعم که چو گردباد بالد بر خویش
اسباب بزرگیش خس و خاشاک است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۵ - ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است
برو به گوهر
ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است
بطنت چو دهل ز پای تا سرورم است
در سیری از گرسنگی می نالد
هر آرغ تو نالهٔ درد شکم است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۶ - نواب کزو رواج جود و کرم است
برو به گوهر
نواب کزو رواج جود و کرم است
سرهای سران پیش بزرگیش خم است
در سایهٔ عدلش همه را آرام است
جز من که مرا دوری از آن در ستم است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۷ - کان کرم است و منبع احسان است
برو به گوهر
کان کرم است و منبع احسان است
سردار جوانان و سرمردان است
قوس فلک امروز به تأیید خدای
در قبضهٔ قدرت خدائی خان است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۸ - هر کس به تکلفات دل باخته است
برو به گوهر
هر کس به تکلفات دل باخته است
خود را به عجب بلای انداخته است
بی ساخته از ساختگی بیزارم
بی ساختگی به طبع من ساخته است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲۹ - ای حرص ترا رهبر هر در شده است
برو به گوهر
ای حرص ترا رهبر هر در شده است
بی آرامیت بس مکرر شده است
یکدم بنشین که ته نشین گردد درد
این آب زلال پر مکدر شده است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۰ - عقلت ای شیخ بر ریا افزوده است
برو به گوهر
عقلت ای شیخ بر ریا افزوده است
در چشم تو هر زشت نکو بنموده است
شیطان تو عقلیست که در سر داری
بر گنبد ستار تو دیو آسوده است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۱ - در هند که دیده را غبارش مددی است
برو به گوهر
در هند که دیده را غبارش مددی است
هر قبضهٔ خاک خلد را دست ردیی است
هر سو طاووس مست بر نخل بلند
همچون سبد گل بسر سرو قدی است
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۲ - از سنگ جفایش دل غم پیشه شکست
برو به گوهر
از سنگ جفایش دل غم پیشه شکست
یعنی مینای صاف اندیشه شکست
غیر از دل پر درد به ما هیچ نبود
زآنرو گله پهن شد که این شیشه شکست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۳ - شب عینک چشم عارف آگاهست
برو به گوهر
شب عینک چشم عارف آگاهست
شب خضر ره تیره دل گمراهست
بی ظلمت شب روشنی از مه مطلب
تاریکی شب سرمهٔ چشم ماهست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۴ - آن ذات خفی که لا اله الا هوست
برو به گوهر
آن ذات خفی که لا اله الا هوست
از خود می داندش چه بیگانه چه دوست
هر کس سوی شمع بیند از مجلسیان
داند نظر شمع همین جانب اوست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۵ - اسرار حقیقت همگی سر مگوست
برو به گوهر
اسرار حقیقت همگی سر مگوست
با شخص مثال خون بود در رگ و پوست
یعنی نجس است چون تراوید از تو
تا در تو نهانست حیاتت با اوست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۶ - با عمر دو روز اینهمه رعنایی چیست
برو به گوهر
با عمر دو روز اینهمه رعنایی چیست
مغروری و مستی و تن آسایی چیست
چون صورت دیوار لباسی همه تن
ای خانه خراب این خودآرایی چیست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۷ - در زیر فلک جای دل آسایی نیست
برو به گوهر
در زیر فلک جای دل آسایی نیست
هر جا که روی به غیر غوغایی نیست
از طعن خلائق ار مفر می جویی
عزلتکدهٔ سکوت بدجایی نیست
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۸ - ای زنده جهانیان ز فیض نعمت
برو به گوهر
ای زنده جهانیان ز فیض نعمت
بسیار بود به خلق احسان کمت
باشد کشت امید ما تشنه لبان
سرسبز ز یک قطرهٔ ابر کرمت
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۹ - در سینهٔ تو چون گذر کینه فتد
برو به گوهر
در سینهٔ تو چون گذر کینه فتد
آن کینه به حبس دیرینه فتد
عیب دگرت اینکه ز بس بیرویی
عکس تو محال است در آیینه فتد