تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۴ - از مروحه ای که شاه، احسانم کرد
برو به گوهر
از مروحه ای که شاه، احسانم کرد
انگشت نما میان خوبانم کرد
در شهر حلب باد به فرمانم کرد
یوسف ز اعجاز خود سلیمانم کرد
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۵ - بی ناز تو من نیاز نتوانم کرد
برو به گوهر
بی ناز تو من نیاز نتوانم کرد
بی روی تو دیده باز نتوانم کرد
تا قبلهٔ ابروی تو ناید به نظر
بالله که من نماز نتوانم کرد
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۶ - باید که تو را نظر به خاصان باشد
برو به گوهر
باید که تو را نظر به خاصان باشد
نی بر گلهٔ عام، پریشان باشد
ما منتظر کرشمهٔ ناز توایم
حیف است تجلی به رقیبان باشد
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۷ - فانیست جهان در او بقا کی باشد؟
برو به گوهر
فانیست جهان در او بقا کی باشد؟
خاکی است جهان در او صفا کی باشد؟
جاری نشود ذکر در آن دل که هواست
بر قلب دغل، سکه روا کی باشد؟
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۸ - یک محرم راز در جهان یافت نشد
برو به گوهر
یک محرم راز در جهان یافت نشد
دل جهد بسی کرد و بسی کافت، نشد
بسیار به فکر کیمیا گردیدیم
این کهنه حصیر، هیچ زربافت نشد
سعیدا : رباعیات
شماره ۵۹ - کشت عملم هیچ نمودار نشد
برو به گوهر
کشت عملم هیچ نمودار نشد
هرگز دل و دیده ام نکوکار نشد
هر چند که رفتگان خبرها کردند
از رفتن خود دلم خبردار نشد
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۰ - فردا که ز مشکلات حل می طلبند
برو به گوهر
فردا که ز مشکلات حل می طلبند
کی از تو ترانه و غزل می طلبند؟
آوازه فکنده ای که کار آسان است
اینها [همه ] قول است عمل می طلبند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۱ - ای مست شراب، ما و من بازی چند؟
برو به گوهر
ای مست شراب، ما و من بازی چند؟
وی غرهٔ جامه با کفن بازی چند؟
آخر افتادنی است در پیش، تو را
ای عقل، بر این دار، [رسن] بازی چند؟
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۲ - تا خلق به خیر نام خیرم بردند
برو به گوهر
تا خلق به خیر نام خیرم بردند
از کعبه کشان کشان به دیرم بردند
دادند پیاله ای و بی خود با خود
در عالم بی خودی به سیرم بردند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۳ - روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
برو به گوهر
روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
در ساغر من شراب گلگون کردند
هر نخل که کاشتم چو بیرون آمد
خوبان به کرشمه بید مجنون کردند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۴ - در دار جهان که خاص و عامی چندند
برو به گوهر
در دار جهان که خاص و عامی چندند
بدنامی چند و نیکنامی چندند
عالم چو تنور، خلق چون قرص خمیر
چسبیده در او پخته و خامی چندند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۵ - قومی با خویش اعتباری دارند
برو به گوهر
قومی با خویش اعتباری دارند
با خلق ز کبر، گیر و داری دارند
خوشحال کسانی که به هر حال به دست
یا جام شراب یا نگاری دارند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۶ - گیرم که جهان را به کمندی گیرند
برو به گوهر
گیرم که جهان را به کمندی گیرند
هر دم سر راه مستمندی گیرند
از این همه گیرایهٔ شان آن بهتر
بینند قبور را و پندی گیرند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۷ - گر مست شوم [سر] تو هشیار کند
برو به گوهر
گر مست شوم [سر] تو هشیار کند
گر خواب روم لطف تو بیدار کند
در هر رنگی برو چو گل پنهان شو
بوی تو مرا از تو خبردار کند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۸ - آنان که به علم خویش مغرورانند
برو به گوهر
آنان که به علم خویش مغرورانند
هر یک به مثل نادرهٔ دورانند
نی ز آن سان آنچه خود می دانند
یک کف خاکی و قطره ای بارانند
سعیدا : رباعیات
شماره ۶۹ - ای آن که تو را شاه و گدا یکسانند
برو به گوهر
ای آن که تو را شاه و گدا یکسانند
واندر طلبت به جان و دل پویانند
خورشید و مه و ستاره و چرخ و فلک
در دایرهٔ حکم تو سرگردانند
سعیدا : رباعیات
شماره ۷۰ - آنان که ندانند تو را می خوانند
برو به گوهر
آنان که ندانند تو را می خوانند
در لرزه چو بید بر سر ایمانند
پستان [امل] گرفته هر یک به دهن
گهوارهٔ طفل نفس می جنبانند
سعیدا : رباعیات
شماره ۷۱ - آن قوم که روز و شب تو را جویانند
برو به گوهر
آن قوم که روز و شب تو را جویانند
هر یک به قمار عشق نرادانند
مانند همه به فکر شطرنج خیال
نادیده رخت پیاده ای می رانند
سعیدا : رباعیات
شماره ۷۲ - آنان که یکی هزار افسانه کنند
برو به گوهر
آنان که یکی هزار افسانه کنند
اثبات خود و فنای بیگانه کنند
تنبورهٔ عقل خویش با هر که رسند
چندان بنوازند که دیوانه کنند
سعیدا : رباعیات
شماره ۷۳ - درویش که با قناعت و صبر بود
برو به گوهر
درویش که با قناعت و صبر بود
در چشم جهانیان به از بدر بود
خار از سبکی خوار و پریشان گشته
از تمکینش گهر گرانقدر بود