تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
فضولی : رباعیات
شماره ۵۴ - پیوسته فلک با قران اختر
برو به گوهر
پیوسته فلک با قران اختر
می سوزد داغ بر دل اهل نظر
تا شام و سحر را بمدار آوردست
شامی بمراد کس نکردست سحر
فضولی : رباعیات
شماره ۵۵ - شمشاد که گشتست بقد تو اسیر
برو به گوهر
شمشاد که گشتست بقد تو اسیر
می رفت پیت چو سایه ای ماه منیر
خاک چمنش گر نشدی دامن گیر
در آب بپایش ننهادی زنجیر
فضولی : رباعیات
شماره ۵۶ - جانانه طلب می کنی از جان بگذر
برو به گوهر
جانانه طلب می کنی از جان بگذر
وز صحبت جان ز وصل جانان بگذر
تا لذت جمعیت خاطر یابی
از قید تردد پریشان بگذر
فضولی : رباعیات
شماره ۵۷ - ای بر همه عالم در احسان تو باز
برو به گوهر
ای بر همه عالم در احسان تو باز
اولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
گر تو ننوازی که نوازد ما را
ما بنده تویی پادشه بنده نواز
فضولی : رباعیات
شماره ۵۸ - فریاد که دور فلک شعبده باز
برو به گوهر
فریاد که دور فلک شعبده باز
کردست بروی ما در شعبده باز
هر شعبده اش ز حیله خالی نیست
تا چیست مراد او درین شعبده باز
فضولی : رباعیات
شماره ۵۹ - فریاد ز دست فلک سفله نواز
برو به گوهر
فریاد ز دست فلک سفله نواز
شه زاده بمنت و گدا زاده بناز
نرگس ز برهنگی سرافکنده به پیش
صد پیرهن حریر پوشیده پیاز
فضولی : رباعیات
شماره ۶۰ - از سیمبران وفا ندیدم هرگز
برو به گوهر
از سیمبران وفا ندیدم هرگز
وز باغ وفا گلی نچیدم هرگز
با آنکه کشیده ام همه عمر جفا
از کوی وفا پا نکشیدم هرگز
فضولی : رباعیات
شماره ۶۱ - ای ریخته خونم بدو چشم خونریز
برو به گوهر
ای ریخته خونم بدو چشم خونریز
ناکرده ز خون ناحق من پرهیز
تیز از دل سخت گشته تیغ مژه ات
تیغیست بلی ز سنگ می گردد تیز
فضولی : رباعیات
شماره ۶۲ - تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
برو به گوهر
تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
بنیاد محبت استوارست هنوز
در کار غم عاشقی آخر شد عمر
این طرفه که ابتدای کارست هنوز
فضولی : رباعیات
شماره ۶۳ - ز اشکم غم یار می توان کرد قیاس
برو به گوهر
ز اشکم غم یار می توان کرد قیاس
آتش ز شرار می توان کرد قیاس
داغ دل پنهان جگر سوز مرا
از ناله زار می توان کرد قیاس
فضولی : رباعیات
شماره ۶۴ - ای حلم تو طالب رضای همه کس
برو به گوهر
ای حلم تو طالب رضای همه کس
حاصل شده از تو مدعای همه کس
شد بر همه کس فرض دعای تو که هست
در ضمن دعای تو دعای همه کس
فضولی : رباعیات
شماره ۶۵ - چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
برو به گوهر
چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
چون سنبل تر سلسله موی تو خوش
چون خلق فرشته و پری خوی تو خوش
ای خوی تو خوش موی تو خوش روی تو خوش
فضولی : رباعیات
شماره ۶۶ - سروی که شدم ربوده رفتارش
برو به گوهر
سروی که شدم ربوده رفتارش
آشفته خط و طره طرارش
نخلیست که سنبل است و ریحان برگش
لعلیست که گل و غنچه خندان بارش
فضولی : رباعیات
شماره ۶۷ - از سخت دلی بر دل این محنت کش
برو به گوهر
از سخت دلی بر دل این محنت کش
آتش زده با قول رقیب آن مهوش
گویا که رقیب است پی سوختنم
سنگی که برآورد ز آهن آتش
فضولی : رباعیات
شماره ۶۸ - ای قصر وجودم باساس اخلاص
برو به گوهر
ای قصر وجودم باساس اخلاص
سلطان محبت ترا خلوت خاص
نفی روشت راه ضلال است و ظلام
تقلید رهت طریق خیرست و خلاص
فضولی : رباعیات
شماره ۶۹ - ای بر همه اتباع فرمان تو فرض
برو به گوهر
ای بر همه اتباع فرمان تو فرض
در دمت احسان تو رزق همه فرض
کار همه خلق را میسر سامان
ناگشته بر آستانه قدر تو عرض
فضولی : رباعیات
شماره ۷۰ - ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط
برو به گوهر
ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط
علم تو محیط هستی ماست محاط
فرمان تو کارخانه فطرت را
هر لحظه برنگی دگر افکند بساط
فضولی : رباعیات
شماره ۷۱ - ای سر محبت تو در جان محفوظ
برو به گوهر
ای سر محبت تو در جان محفوظ
هم دل ز محبت تو هم جان محظوظ
یک لحظه نمی شود که ما را نشود
از تو نظر عین عنایت ملحوظ
فضولی : رباعیات
شماره ۷۲ - سوز دل خود می کنی اظهار ای شمع
برو به گوهر
سوز دل خود می کنی اظهار ای شمع
زین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
گر می خواهی نیابی آزار ای شمع
زنهار زبان خود نگه دار ای شمع
فضولی : رباعیات
شماره ۷۳ - داری همه شب دیده بیدار ای شمع
برو به گوهر
داری همه شب دیده بیدار ای شمع
وز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
می سوزی و می گذاری و می گریی
گویا که چو من جدایی از یار ای شمع