تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
نسیمی : رباعیات
شماره ۲۹ - حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
برو به گوهر
حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
زان حرف وجود آدم و حوا شد
از صورت این دو هرچه آمد حاصل
میراث حقایق همه اشیا شد
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۰ - از عین علی عین همه پیدا شد
برو به گوهر
از عین علی عین همه پیدا شد
وز لام علی لب همه گویا شد
از یای علی یدین خلق بیضا شد
آن کس که علی شناخت او دانا شد
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۱ - حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
برو به گوهر
حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
ترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند
آنان که چو خضر یافتند آب حیات
آن ذات و صفات را حیاتش خوانند
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۲ - ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
برو به گوهر
ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
نقش صفتت بر در و دیوار وجود
در پرده کبریا نهان گشته ز چشم
بنشسته عیان بر سر بازار وجود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۳ - ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
برو به گوهر
ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
منصور دل، آویخته از دار وجود
جز سی و دو حرف لم یزل در دو جهان
بنمای کسی که هست در دار وجود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۴ - ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
برو به گوهر
ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
وز نقطه خاک بسته پرگار وجود
تا چهره خود عیان کنی نقش صفات
بنگاشته ای بر در و دیوار وجود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۵ - از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
برو به گوهر
از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
هم آتش و آب تابع و لازم بود
سی و دو خط خدا به وجه آدم
هرکس که بخواند چون ملک کرد سجود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۶ - آن دم که اجل برابر مرد شود
برو به گوهر
آن دم که اجل برابر مرد شود
آهش چو نسیم صبحدم سرد شود
خورشید که پردل تر از او نیست کسی
در وقت فروشدن رخش زرد شود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۷ - تا باب دلم به نقطه بی بگشود
برو به گوهر
تا باب دلم به نقطه بی بگشود
سر ازل و ابد مرا روی نمود
هرچند سراپای جهان گردیدم
جز ناطق و نطق در جهان هیچ نبود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۸ - رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
برو به گوهر
رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
زیرا که عبادتگه رهبان تو بود
از سنگ و کلوخ و در و دیوار کنشت
جز زمزمه ذکر تو گوشم نشنود
نسیمی : رباعیات
شماره ۳۹ - (تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
برو به گوهر
(تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
در خانه باطنت چراغی ننهد
تا هستی ات از دماغ بیرون نکنی
مرغ طلبت قدم به باغی ننهد
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۰ - گر حرف به تو جمال خود بنماید
برو به گوهر
گر حرف به تو جمال خود بنماید
بر تو در گنج معرفت بگشاید
بی صوت و حروف با تو آید به حدیث
نطقی که به صورت و حرف اندر ناید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۱ - ای خلق جهان به جملگی بشتابید
برو به گوهر
ای خلق جهان به جملگی بشتابید
باشد که همه سی و دو را دریابید
تقلیدروان محو شدند همچو مطر
بگرفت جهان «فضل » و شما در خوابید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۲ - ای فاتحه روی تو قرآن مجید
برو به گوهر
ای فاتحه روی تو قرآن مجید
چون روی تو دیده مصحف خوب ندید
تا گنج خفی عیان شود منشی «کن »
بر لوح رخت صورت «الله » کشید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۳ - آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
برو به گوهر
آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
شیطان، به خلاف حق سر از سجده کشید
آن کس که به حق بدید امام ملکوت
از قوت حرف و صوت او گفت و شنید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۴ - خیاط ازل چو جامه جان ببرید
برو به گوهر
خیاط ازل چو جامه جان ببرید
بر قد سواد سین قرآن ببرید
اسما و صفات هرچه هست از دو جهان
بر جبه خود نوشت و آسان ببرید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۵ - بی درد دلی کسی به درمان نرسید
برو به گوهر
بی درد دلی کسی به درمان نرسید
بی جذبه حق کسی به رحمان نرسید
روی تو که هست آینه صورت حق
بی معنی آن کسی به قرآن نرسید
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۶ - این کاسه چو کوزه نبات است نگر
برو به گوهر
این کاسه چو کوزه نبات است نگر
با خاصیت آب حیات است نگر
هرگونه طعامی که از او نوش کنی
زان دلبر شیرین حرکات است نگر
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۷ - استاد در این کاسه چو بنمود هنر
برو به گوهر
استاد در این کاسه چو بنمود هنر
بشکست از او قیمت صد کاسه زر
صد کاسه سر بر او، فتد از شوقش
خود جام جهان نماست این کاسه نگر
نسیمی : رباعیات
شماره ۴۸ - خورشید سمای معرفت کرد ظهور
برو به گوهر
خورشید سمای معرفت کرد ظهور
بر اهل ظهور از ره سی و دو نور
عارف به خط و خال بتان هر که نشد
هرگز نرسد به باطنش ذوق حضور