تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۴۹ - از بهر خلافت پیمبر بی گفت
برو به گوهر
از بهر خلافت پیمبر بی گفت
طاق است آنکس که بود زهرا را جفت
کس را ندهد خدای این دولت، مفت
برجای نبی کسی نشیند کاو خفت
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۰ - دنیا، که بجلوه میکند مفتونت
برو به گوهر
دنیا، که بجلوه میکند مفتونت
تو بسته بدو دل، او کمر بر خونت
این شاهد غداره چنبر بازیست
کز چنبر چرخ میکند بیرونت
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۱ - عزت، ثمر فروتنی میگردد
برو به گوهر
عزت، ثمر فروتنی میگردد
پستی، معراج برتری میگردد
قدرت ز فتادگی دو چندان گردد
افتد چو الف ز پای، پی میگردد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۲ - ای آنکه همیشه در پی خوابی و خورد
برو به گوهر
ای آنکه همیشه در پی خوابی و خورد
پا در زد و خوردی از برای زد و برد
ننگت بادا،اگر چنین خواهی زیست
خاکت بر سر، اگر چنین خواهی مرد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۳ - گه در غم پوششی و، گه در غم خورد
برو به گوهر
گه در غم پوششی و، گه در غم خورد
گویا نشنیده یی که می باید مرد
تا چند غم زندگی خویش خوری؟
گاهی غم مرگ نیز می باید خورد!
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۴ - عمر تو بفکر دنیی دون گذرد
برو به گوهر
عمر تو بفکر دنیی دون گذرد
کی یک نفست بیاد بیچون گذرد؟
از بهر خیال باطلی، چند ای دل؟
از حق مگذر؛ کسی ز حق چون گذرد؟!
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۵ - بدخو، از خوی خود بدوزخ باشد
برو به گوهر
بدخو، از خوی خود بدوزخ باشد
خو آتش جانگداز و، خود یخ باشد
خود را شکند ز سختی بیحد خصم
ریزد دم شمشیر چو پرشخ باشد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۶ - آتش اگرت ز عشق در سر باشد
برو به گوهر
آتش اگرت ز عشق در سر باشد
کسی زیر سر تو بالش پر باشد؟
عیب است که با دعوی پرداختگی
چون آینه ات خانه مصور باشد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۷ - دل، از غم نانی اگرت خون باشد
برو به گوهر
دل، از غم نانی اگرت خون باشد
به ز آنکه بحب جاه مفتون باشد
از بهر سئوال، در بدر گشتن ما
با خانه شمار عاملان چون باشد؟!
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۸ - فرزند، برای روز بد میباشد
برو به گوهر
فرزند، برای روز بد میباشد
آسایش بخش باب و جد میباشد
در گرمی آفتاب، هر ساق درخت
در سایه شاخ و برگ خود میباشد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۵۹ - هر گز نه ترا دل غمین میباشد
برو به گوهر
هر گز نه ترا دل غمین میباشد
نی،تر ز سرشکت آستین میباشد
نی چهره چون کاوه و، نه دردی چون کوه
از حق مگذر، بندگی این میباشد؟!
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۰ - گر شعر نه مال و ثروتم می بخشد
برو به گوهر
گر شعر نه مال و ثروتم می بخشد
صد گونه خوشی و لذتم می بخشد
از شعر همین سود مرا بس که دمی
از فکر جهان فراغتم می بخشد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۱ - از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
برو به گوهر
از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
زین جوشن مرو ز سر، که باید کم شد
ناخورده بری ز عمر، باید شد پیر
ننشسته هنوز راست، باید خم شد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۲ - بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
برو به گوهر
بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
بی مایه، چو ابر درفشان نتوان شد
با فکر معاش، فکر معنی سخن است
گویا بسخن، بی لب نان نتوان شد
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۳ - ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
برو به گوهر
ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
بر خاک کدورتت پی گنج نشاند
مالی که بخاک میکنی دفن امروز
فرداست که خواهد بسر گورت ماند
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۴ - نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
برو به گوهر
نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
قوتها رفت و ناتوانیها ماند
از عمر گذشته حاصلم پشت خمی است
موجی از باد در کف دریا ماند
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۵ - نی سفره، نه کاسه، نی طبق میماند
برو به گوهر
نی سفره، نه کاسه، نی طبق میماند
نی مال و، نه ملک و، نه نسق میماند
اسباب جهان، ینست نگه واری بیش
این نقش و کلک ها بشفق میماند
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۶ - این مدعیان که راه نشناخته اند
برو به گوهر
این مدعیان که راه نشناخته اند
بر دعوی فقر گردن افراخته اند
در برنه مرقعست این طایفه را
بر دعوی خویش محضری ساخته اند
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۷ - چون دیده بینشم عطا فرمودند
برو به گوهر
چون دیده بینشم عطا فرمودند
محتاج به عینکم عبث ننمودند
کم بود دو دیده بهر عبرت ما را
ز آن روی، دو دیده هم بر آن افزودند
واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۶۸ - ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسند
برو به گوهر
ای گشته ز شب به خورد و خوابی خرسند
جان کرده ز پروردن تن زار و نژند
شرمت باد از خروس کاو شب همه شب
در ذکر و تو را نفیر خوابست بلند!