شماره ۱۳۸ - در راه یقین مرد درنگی هیچست
شماره ۱۴۱ - حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست
شماره ۱۴۲ - می از شر و شور و عربده خالی نیست
شماره ۱۵۶ - خوش باش دمی که زندگانی باقیست
شماره ۱۶۲ - هر حادثه ئی که آمد از نرم و درشت
شماره ۱۶۹ - گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیست
شماره ۱۷۴ - راحت ز طبیعت جهان مهجورست
شماره ۱۷۶ - جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
شماره ۲۲۳ - اسبی که مرا میر شرفشه بخشید
شماره ۲۲۵ - از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد
شماره ۲۲۷ - آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند
شماره ۲۲۸ - ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
شماره ۲۳۰ - ایدل ز کست گر چه نوائی نرسید
شماره ۲۳۷ - ایدل اگرت کار موافق نبود
شماره ۲۴۳ - بر خوان خود ار زهر گیا باید خورد
شماره ۲۷۱ - خصمت که عناد با تو آغاز کند
شماره ۲۸۰ - ز اندیشه هر چه وصف مالی دارد
شماره ۲۸۵ - عاقل سخن ار چه پیش محرم گوید
شماره ۲۸۶ - مردم نکند روزی خود بیش بجهد
شماره ۲۸۷ - هر چند که فرزند بسامان باشد