شماره ۸ - از ناز قضا چو چهرة حسن آراست
شماره ۲۳ - هر کس که تعلّقش به هستی بیش است
شماره ۴۵ - ترک هوسات خام میباید کرد
شماره ۵۱ - ای خواجه تو میروی و دنیا ماند
شماره ۵۳ - هر دل که هوای عالم راز کند
شماره ۶۸ - تا نیش زبانم رگ اندیشه گشود
شماره ۷۳ - گر بیعمل از علم کسی بهره ندید
شماره ۷۵ - گر زانکه ز گفتگوی درس اسرار
شماره ۸۴ - جانا چو گل شکفته بیشرم مباش
شماره ۸۸ - فیّاض شدم ز وضع یاران دلتنگ
شماره ۱۱۱ - ما خاک وجود خویش را زر نکنیم
شماره ۱۱۹ - اسرار نهان فاش نباید گفتن
شماره ۱۲۱ - بیشرع ره خدا نشاید رفتن
شماره ۱۲۳ - چون سنگ ستم پیشه کند دل خستن
شماره ۱۲۴ - در شوره زمین تاک نشاید کشتن
شماره ۱۲۶ - تا چند به فکر خودپرستی بودن!
شماره ۱۳۳ - دنیا گردیست بر رخ شاهد دین
شماره ۱۳۴ - دامن ز تعلقات دنیا برچین
شماره ۱۴۵ - یارب گرة غفلتم از دل بگشای
شماره ۱۴۷ - هر دل که نداشت نور دانشمندی