انگیزشی

اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۲۸ - گر با خردی تو چرخ را بنده مشو اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۲۹ - خود را به طمع درین بلا افکندی اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۴۹ - رو دیده بدوز تا دلت دیده شود اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۵۲ - خودبین هرگز به هیچ حاصل نرسد اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۸۳ - امروز که در جوی حیات آبی هست اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۸ - بس خون جگر که مرد را خورده شود اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۶ - هر کس که زدردی به دوایی برسد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۳ - گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۶ - عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۲۲ - در راه طلب دیدهٔ خود را خون کن اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۶۲ - در هستی اگر به عمر نوحی برسی اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۶۴ - از کار برفته چونک با کار شوی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۶ - تا بتوانی ضد خداوندی گیر اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۸ - تا در پی این فزون و آن کم باشی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۱۳ - از بخت بدت اگر شکایت باشد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۴۸ - بخشش نکند به جز که مولای دگر اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۱۰۲ - از بس که غم دنییِ مردار خوری اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۵۵ - تو چیز طلب کت بستاند زهمه اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۵۹ - گر بر سر بحر علم بینا گردی اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۶۴ - تا ظن نبری که من دوی می بینم