تکه ۱۸ - اگرچه خرد یکی شاخک گیاه بود
تکه ۱۹ - هر آن دلی که نهفتست زیر هفت زمین
بیت ۷۱
تکبیت ۱۰ - ز هم جدا نبود نوش و نیش این گلشن
تکبیت ۱۰۱ - جنون دوری من بیش میشود از سنگ
تکبیت ۲۰۶ - غم مردن نبود جان غماندوخته را
تکبیت ۲۱۶ - میکند باد مخالف، شور دریا را زیاد
تکبیت ۲۴۰ - شود آسان دل از جان برگرفتن در کهنسالی
تکبیت ۲۶۶ - هیچ کس را دل نمیسوزد به درد ما، مگر
تکبیت ۲۶۷ - آنچه ما از دلسیاهی با جوانی کردهایم
تکبیت ۲۹۲ - بر کلاه خود حبابآسا چه میلرزی، که شد
تکبیت ۳۱۹ - بس که گشتم مضطرب از لطف بیاندازهاش
تکبیت ۳۳۸ - رفتن از عالم پر شور به از آمدن است
تکبیت ۳۹۴ - تیره بختیهای ما از پستی اقبال نیست
تکبیت ۴۰۸ - این گردباد نیست که بالا گرفته است
تکبیت ۴۱۹ - نه لباس تندرستی، نه امید پختگی
تکبیت ۴۴۱ - نه کوهکنی هست درین عرصه، نه پرویز
تکبیت ۴۵۴ - غفلت نگشت مانع تعجیل، عمر را
تکبیت ۴۷۷ - ما ازین هستی ده روزه به جان آمدهایم
تکبیت ۵۰۲ - حیرت مرا ز همسفران پیشتر فکند