تکبیت ۵۱ - در گشاد کار خود مشکلگشایان عاجزند
تکبیت ۵۳ - چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم
تکبیت ۷۱ - دیدن گل از قفس، بارست بر مرغ چمن
تکبیت ۹۷ - سیاه در دو جهان باد، روی موی سفید!
تکبیت ۱۳۸ - روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد
تکبیت ۱۶۶ - حرصی که داشتم به شکار پریرخان
تکبیت ۱۹۵ - کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید
تکبیت ۲۰۴ - دلت ای غنچه محال است سبکبار شود
تکبیت ۲۴۵ - در رزمگه، برهنه چو شمشیر میرویم
تکبیت ۲۵۱ - همطالع بیدیم درین باغ، که باشد
تکبیت ۲۶۲ - بلبلان در راه ما بیهوده میریزند خار
تکبیت ۲۹۷ - نیست صائب ملک تنگ بیغمی جای دو شاه
تکبیت ۳۴۳ - مرا که خرمن گل در کنار میباید
تکبیت ۳۵۹ - در پایهٔ خود، هیچ کسی خرد نباشد
تکبیت ۳۶۰ - بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
تکبیت ۴۳۶ - شبنم از سعی به سرچشمهٔ خورشید رسید
تکبیت ۴۵۵ - به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه است
تکبیت ۴۵۸ - نادان دلش خوش است به تدبیر ناخدا
تکبیت ۴۸۵ - گریهٔ شمع از برای ماتم پروانه نیست
تکبیت ۵۲۲ - تشنهچشمان را ز نعمت سیر کردن مشکل است