ستایش

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳۸۵ - شدست روز همه خلق فَرّخ و میمون امیر معزی قصاید شماره ۳۸۷ - جشنی‌ است بس مبارک عیدی‌ است بس همایون امیر معزی قصاید شماره ۳۸۹ - صنع یزدان بی‌چگونه و چون امیر معزی قصاید شماره ۳۹۲ - یکی جادوست صورت‌گر دلیل گنبد گردون امیر معزی قصاید شماره ۳۹۸ - عید قربان و ماه فروردین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۹ - ای به ملک و دولت و شاهی سزای آفرین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۰ - آمد آن فصلی کز او خرم شود روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۱ - فزود قیمت دینار و قدر دانش و دین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۸ - از آن دندان چون پروین مرا شد دیده پر پروین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۹ - دو محمد آفرید ایزد سزای آفرین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۰ - خدایگان زمان است و شهریار زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۱ - زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۲ - تو راست روی چو نسرین تازه‌ ای بت‌چین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۳ - آن بت که هست چهرهٔ خور پیش او رهین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۴ - همی فرازد دولت همی فزاید دین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۵ - زهی خجسته و فرخنده باد فروردین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۸ - چنانکه ناصر دین هست پادشاه زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۲۲ - آن جهانداری که اصل دولت است ایام او امیر معزی قصاید شماره ۴۲۵ - ای روزگار ساخته آموزگار تو امیر معزی قصاید شماره ۴۲۶ - ای آسمان مُسَخّر حکمِ روانِ تو