طبیعت

عبدالقهّار عاصی غزل‌ها که می‌داند؟ عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳ - ای پیکِ‌بهار! خون جگر می‌آیی عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۸ - ای دشتِ تهی! بتّه‌کنانت چه شدند؟ عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۹ - سوغات برایِ‌ده ندارد دلِ من عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۱۳ - آنان که به لب سکوت می‌گردانند عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۱ - سبزینه به سر ندارد امسال بهار عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۳ - دل عشق گزید،‌نقشِ عصیان زدمش عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۴ - یک قریه و یک ستاره بالایِ سرش عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۶ - آرامشِ باغ گل به گیسو زدنت عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۷ - این‌جا رخِ تازه خاطرِ شادی نیست عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۲۸ - نی مژدهٔ باغ،‌رهگذارانِ‌تو راست عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳۰ - ما بلبل و فصل‌ها زمستان این‌جا عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳۴ - هرچند شب است و تیرگی همساز است عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳۵ - مرگ آمد و معنی زمان دیگر شد عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳۶ - تنگ است دلم، مسیچه پروازی کن! عبدالقهّار عاصی رباعیات رباعی ۳۷ - باید علم بهار و باران افراشت عبدالقهّار عاصی دوبیتی‌ها دوبیتی ۶ - تو بارانیّ و من لب‌تشنه رودم عبدالقهّار عاصی دوبیتی‌ها دوبیتی ۷ - بیابان لاله زد،‌صحرا چمن کرد عبدالقهّار عاصی دوبیتی‌ها دوبیتی ۱۲ - عطش می زد، عطش می کاشت صحرا عبدالقهّار عاصی دوبیتی‌ها دوبیتی ۱۴ - فرو مرده چراغ آسمانه