قصیده ۳۰ - خرد چون به جان و تنم بنگریست
قصیده ۵۹ - آن کن ای جویای حکمت کاهل حکمت آن کنند
قصیده ۷۳ - مرد چو با خویشتن شمار کند
قصیده ۱۰۰ - اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر
قصیده ۱۰۴ - ای خوانده بسی علم و جهان گشته سراسر،
قصیده ۱۵۲ - بسی رفتم پس آز اندر این پیروزه گون پشکم
قصیده ۱۷۷ - سوار سخن را ضمیر است میدان
قصیده ۱۸۴ - دیر بماندم در این سرای کهن من
قصیده ۱۸۷ - در دلم تا به سحرگاه شب دوشین
قصیده ۱۹۱ - چند کنی جای چنین به گزین؟
قصیده ۱۹۶ - غریبی می چه خواهد یارب از من؟
قصیده ۲۲۳ - گر نخواهی ای پسر تا خویشتن مجنون کنی
قصیده ۲۴۰ - تمییز و هوش و فکرت و بیداری
قصیده ۲۵۲ - این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان ئوی
قصیده ۲۶۰ - ای گرد گرد گنبد طارونی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۸ - در مدح ابو احمد محمد بن محمود بن ناصرالدین
شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ - قال فی‌التفاخر و شکایة الزمان
در صفت خانقاه و مدرسه
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
