مذهبی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۳ - گفتم:‌چه شود چو لطف ذاتی داری عطار نیشابوری باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق شماره ۷ - یک ذرّه ز عشق تو به صحرا آمد عطار نیشابوری باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق شماره ۱۴ - گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست عطار نیشابوری باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق شماره ۱۱ - یا رب چه خط است این که درآوردی تو عطار نیشابوری باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق شماره ۱۳ - ای ماه به چهره یا گلی یا سمنی عطار نیشابوری باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق شماره ۱۹ - گر مملکت درد مسلم بکنم عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۴ - زانگه که مرا عشق تودرکار آورد عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۵ - در عشق تو دین خویش نو خواهم کرد عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۲ - جبریل به پرِّ جان ما پرّیدست عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۱۶ - که کرد چو بازی مگسی را هرگز عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۱۷ - عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۳۹ - ای خلق فرو مانده کجایید همه عطار نیشابوری سی فصل بخش ۲ - مر او را در جهان بس عاشقانند عطار نیشابوری سی فصل بخش ۴ - چه شد منصور مأمور شریعت عطار نیشابوری سی فصل بخش ۶ - بگویم با تو تا حق را که دیده است عطار نیشابوری سی فصل بخش ۱۰ - کسی از زهد و تقوی شد مسلم عطار نیشابوری سی فصل بخش ۱۱ - محمد چون ز پیش خلق برخاست عطار نیشابوری سی فصل بخش ۱۶ - بگویم با او سر عدل ای دوست عطار نیشابوری سی فصل بخش ۱۹ - مسلّم گشت او را ملک و خاتم عطار نیشابوری سی فصل بخش ۲۲ - حقیقت اولیا خورشید راهند