بخش ۱۴ - چو خورشید شد بر سر کوه زرد
بخش ۱۶ - پر اندیشه بنشست لهراسپ دیر
بخش ۸ - سخن چون بسر برد شاه زمین
بخش ۱۰ - چو از بلخ بامی به جیحون رسید
بخش ۱۱ - چو جاماسپ گفت این سپیده دمید
بخش ۱۲ - چو اندر گذشت آن شب و بود روز
بخش ۱۳ - بیامد سر سروران سپاه
بخش ۱۷ - بدو داد پس شاه بهزاد را
بخش ۱۸ - چو بازآورید آن گرانمایه کین
بخش ۱۹ - چو ترکان بدیدند کارجاسپ رفت
بخش ۲۸ - زنی بود گشتاسپ را هوشمند
بخش ۳۲ - برآمد بران تند بالا فراز
بخش ۳ - غم آمد همه بهرهٔ گرگسار
بخش ۷ - ازان پس بفرمود تا گرگسار
بخش ۱۱ - شب آمد یکی آتشی برفروخت
بخش ۱۲ - چو تاریکتر شد شب اسفندیار
بخش ۱۳ - چو ماه از بر تخت سیمین نشست
بخش ۱۶ - بدو گفت رستم که آرام گیر
بخش ۱۹ - چنین پاسخ آوردش اسفندیار
بخش ۲۲ - چو شد روز رستم بپوشید گبر