هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، گناه، جستجوی حقیقت، و عرفان می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان یک گناه ناگزیر یاد می‌کند و به دنبال راهنمایی مانند خضر در تاریکی‌ها می‌گردد. او از فریبندگی دنیا و نیاز به روی آوردن به حقیقت الهی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به امام علی(ع) و عشق به او دارد و از ضرورت پیروی از حق در زمان حاضر صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به گناه و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از زندگی و فلسفه داشته باشد.

شماره ۵۱۶ - عشق گفتی گنهست و گنهی باید کرد

عشق گفتی گنهست و گنهی باید کرد
خضر جستیم و بظلمات رهی باید کرد ۱

این عروسان مقنع همه رنگند و فریب
روی بر درگه صاحب کلهی باید کرد ۲

عشق پیکان قضاراست سپر قصه مخوان
حذر از غمزه چشم سیهی باید کرد ۳

این زر قلب که یکجو نخرد صیرفیش
سکه ناچارش بر نام شهی باید کرد ۴

مردم دیده کجا نقش جمال تو کجا
لابد از پرده دل کار گهی باید کرد ۵

شب تار است و وزان باد خلاف از چپ و راست
شمع افسرده بهل فکر مهی باید کرد ۶

ایکه روح از دم تو زنده بود در افلاک
جانب خسته دلان هم نگهی باید کرد ۷

کشتگان را به تو دعوی و توی داور شهر
از کجا جز تو خیال گوهی باید کرد ۸

هست وجه الله اعظم علی آشفته بجد
شوق او دارم و فکر شبهی باید کرد ۹

شبه او کیست بجز قائم بالحق امروز
سر براهش پی گرد سپهی باید کرد ۱۰

تا بجوئیم از آن مظهر واجب اثری
رو بهر میکده و خانقهی باید کرد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۵ - آنان که بشمع تو پروانه صفت سوزند
گوهر بعدی:شماره ۵۱۷ - ساقیا باده که ایام طربناک آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.