شماره ۵۱۷ - ساقیا باده که ایام طربناک آمد

ساقیا باده که ایام طربناک آمد
داروئی ده که دوای دل غمناک آمد ۱

جامه ناز تو افتاده مگر در بستان
سرو آن جامه به بر کرده و چالاک آمد ۲

چه شرابست بجام تو که در مستی عشق
زهر در مشرب مستان تو تریاک آمد ۳

صفت از رنگ رخ و بوی تو در باغ شنید
گل که با جامه خونین و دل چاک آمد ۴

لاجرم عشق در آئینه او جلوه گر است
هر که از شایبه و زنگ هوسناک آمد ۵

دیدم آهوی دو چشم تو بچین خم زلف
این چنین صید که دیده که بفتراک آمد ۶

آنچنان رفت بمن زآمدن و رفتن دوست
برق سوزنده که بر خرمن خاشاک آمد ۷

آخر ای عشق کدامی تو و جای تو کجاست
که فزون جاه تو از حیز ادراک آمد ۸

عشق سرمد علی عالی اعلا حیدر
که برتبت وصی صاحب لولاک آمد ۹