شماره ۵۷۲ - گرفت پرده زرخسار شاهد منظور

گرفت پرده زرخسار شاهد منظور
که آفتاب نیارد که باز پوشد نور ۱

و ان یکاد بر آن چهره زد رقم خطت
که باد چشم بدان از جمال خوبان دور ۲

تو را که خار غم گل رخی بپای دل است
خروش بلبل شوریده داریش معذور ۳

به نیمه شب چو در آئی ببزم منتظران
بصبح وصل مبدل کنی شب دیجور ۴

بپیش غمزه سحار و زلف جادویت
بود کرامت موسی چو آیت مسحور ۵

مراست لؤلؤ منظوم بر زبان قلم
تو را بدرج عقیق است لؤلؤ منثور ۶

بکیش عاشقی آشفته نیست مستوری
که هیچ مست ندیدیم در جهان مستور ۷

بپارس لشکر فتنه بسی بود انبوه
مگر زغیب بیارند رأیت منصور ۸

لوای شاهد غیبی ولی و حجت حق
که حب اوست بدلها چنانکه دل بصدور ۹