شماره ۶۶۵ - بغیر من که فتاد است بارم اندر گل

بغیر من که فتاد است بارم اندر گل
کشیده رخت همه همرهان سوی منزل ۱

مرا زاشک روان راه بادیه گل شد
بلی بسر نرسد راحله که ره شد گل ۲

اگر نه نوح شود دستگیر با کشتی
از این محیط کشم رخت کی سوی ساحل ۳

بشوق پرتو شمعی ببزم دشمن و دوست
بخون خویش چو پروانه ایم مستعجل ۴

خبر زدوست نداری زخود چه باخبری
رسی بدوست چو از خویشتن شدی غافل ۵

از آن به است که نقصان بود در اسلامش
کسی بکفر شود ملتش اگر کامل ۶

زسر عشق سری نیست خالی از امکان
که پایدار زعشق است عالی و سافل ۷

حکیم گرچه زاسرار حکمت آگاه است
اگر زعشق ندارد خبر زهی جاهل ۸

اگر محبت حیدر نباشدت ایشیخ
عبادت ثقلین ار کنی بود باطل ۹

ترحمی من آشفته را زروی کرم
که بار من بگل افتاد و بارها بر دل ۱۰

خوش آن برهمن حق جوی فارغ از تثلیث
که کرد بتکده را طوف کعبه مقبل ۱۱