شماره ۶۶۸ - ابر برکشت من ار گشت زامساک بخیل

ابر برکشت من ار گشت زامساک بخیل
رشحه افشانی بحر کف ساقیست کفیل ۱

قطره ای از سر رحمت بزن ای ابر کرم
که در این مزره خشکیده بسی زرع و نخیل ۲

ندهد شیر باطفال چمن دایه ابر
که شده لاله و نرگس همه خونین و علیل ۳

چشم ما نیست به تخمی که بخاک افشاندیم
ساقی آن آب بده گرنه کثیر است قلیل ۴

قوت جان قوت دل اصل روان نور بصر
می که در باغ بقا روید از او اصل اصیل ۵

راه گمگشته بظلمات سکندر دارم
خضر کو تا شودم بر سر آن چشمه دلیل ۶

قطره خون منت کی بنظر میآید
که بود خون جهان بر سر کوی تو سبیل ۷

آب و آتش نشناسم زتو رحمت خواهم
کز توهم خون شد و هم آب روان دجله نیل ۸

از سر دار بر افلاک بری عیسی را
میکنی از نظری نار گلستان خلیل ۹

دست تو دست خدا میشمرد آشفته
از تو هر کار که آید بنظر هست جمیل ۱۰