هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از حالتی از بیخودی و مستی معنوی سخن میگوید، جایی که از توبه و عهدهای گذشته دست شسته و تمامی علایق دنیوی را گسسته است. او تنها به عشق و ستایش معشوق (که میتواند اشارهای عرفانی به علی(ع) داشته باشد) میاندیشد و خود را در این راه گم کرده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند مستی و گسستن از دنیا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۸۱ - رند و مستم دگر نمیدانم
رند و مستم دگر نمیدانم
بیخود ستم دگر نمیدانم ۱
تا بود نقش تو بکعبه دل
بت پرستم دگر نمیدانم ۲
توبه و عهد ساغرای زاهد
دی شکستم دگر نمیدانم ۳
سبحه زرق و رشته زنار
بر گسستم دگر نمیدانم ۴
برگسستم علاقه از عالم
بر تو بستم دگر نمیدانم ۵
خسته ام از طلب بکوی مغان
بر نشستم دگر نمیدانم ۶
کیست آشفته مدح خوان علیست
آنچه هستم دگر نمیدانم ۷
بیخود ستم دگر نمیدانم ۱
تا بود نقش تو بکعبه دل
بت پرستم دگر نمیدانم ۲
توبه و عهد ساغرای زاهد
دی شکستم دگر نمیدانم ۳
سبحه زرق و رشته زنار
بر گسستم دگر نمیدانم ۴
برگسستم علاقه از عالم
بر تو بستم دگر نمیدانم ۵
خسته ام از طلب بکوی مغان
بر نشستم دگر نمیدانم ۶
کیست آشفته مدح خوان علیست
آنچه هستم دگر نمیدانم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۰ - نه همین عشق تو آمد پی تسخیر دلم
گوهر بعدی:شماره ۶۸۲ - خاک شیراز اگرچه شده دامن گیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.