شماره ۷۷۷ - منصور صفت سر بسردار بدیدیم

منصور صفت سر بسردار بدیدیم
گفتیم سخن حق و بمطلب برسیدیم ۱

شور تو پری از دل دیوانه نیفتاد
هر چند بر او حرز یمانی بدمیدیم ۲

مجنون بفغان بود پی محمل لیلی
نه بانگ جرس بود که در دشت شنیدیم ۳

خضر خط سبز تو بر او راه نمون شد
آن چشمه که اندر ظلماتش طلبیدیم ۴

جز داغ ندیدیم از این لاله خودروی
جز خار از این نخل محبت نچشیدیم ۵

حاشا که زنم شکوه ای از خار مغیلان
هر چند بسر بود ره کعبه بریدیم ۶

لعل لب دلدار گزیدند رقیبان
چندانکه سر انگشت بحسرت بگزیدیم ۷

دادیم بچین سر زلفت دل شیدا
در چنگل شاهین چو کبوتر بطپیدیم ۸

المنة لله که زجان دست بشستیم
پروازکنان از قفس تن برهیدیم ۹

گو نوبتی امشب بزند کوس بشارت
کان پرده که بدحاجب دیدار دریدیم ۱۰

آشفته سحابی بر خورشید ولایت
جز پرتو خورشید بگو هیچ ندیدیم ۱۱