شماره ۷۷۶ - نه توبه زاهد پیمانه بد که بشکستم

نه توبه زاهد پیمانه بد که بشکستم
نه عهد با تو که پیمان بمی کشان بستم ۱

اگرچه رشته جان بافته بمهر جهان
بریدم از همه عالم بدوست پیوستم ۲

غبار گشتم و افتادم از پی محمل
گمان مدار که یک لحظه بی تو بنشستم ۳

شدم ببتکده و سجده بر صنم بردم
گسسته سبحه و زنار بر میان بستم ۴

چگونه دست بداور برم بخون خواهی
اگر که دامنت افتد بحشر در دستم ۵

برو تو زاهد و منعم مکن زباده پرستی
که من شفیع گنه پیشه گان بروز الستم ۶

علی ولی خدا آن پناه آشفته
که از طفیلش دعوی کنم که من هستم ۷