به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانی
به زنده رودش سلامی ز چشم ما رسانی
بِبَر از وفا کنار جُلفا به گلچهرگان سلام ما را
شهر پُر شکوه، قصر چلستون، کن گذر به چارباغش
گر شد از کفت یار بی وفا، کن کنار پل سراغش
بنشین در کریاس، یاد شاه عباس، بستان از دلبر مِی
بستان پی در پی، می از دست وی، تا کی؟ تا بتوانی
ساعتی در جهان خرم بودن، بی غم بودن، بی غم بودن
با بتی دلستان همدم بودن، محرم بودن، با هم بودن
ای بت اصفهان، زان شراب جلفا، ساغری در ده ما را
ما غریبیم ای مه، برغریبان رحمی کن خدا را

«جلال‌الدین تاج اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir