هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غنایی است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و احساسات شاعر می‌پردازد. در آن از عناصری مانند لب و دندان، گیسو، چاه زنخدان، سرو، گل و غنچه استفاده شده است تا زیبایی معشوق را به تصویر بکشد. همچنین، از داستان‌های معروفی مانند یوسف و زلیخا و لیلی و مجنون نیز برای تقویت معنا استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به داستان‌های قدیمی نیاز به پیش‌زمینه فرهنگی دارد.

شماره ۸۷۴ - ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان

ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان
بس آفت مرد و زنی از آن لب و دندان ۱

انگشت بدندان بگزد عقل زحیرت
هر گه که فرو ریزی شکر زنمکدان ۲

یک مصر زلیخات اسیر خم گیسو
صد یوسفت آویخته در چاه زنخدان ۳

خود تا که نگوئی سخنی زآن لب شیرین
این وصف نمیگنجد در وهم سخندان ۴

آن تازه بهاری که تو داری زطراوت
قد سرو رخت گل دهنت غنچه خندان ۵

لیلیست سیه چشمت و مژگان حشم او
رخ مصر و دلم یوسف و زلفین تو زندان ۶

ابرو و خم زلفش آشفته چه باشد
شمشیر و کمند علی اندر صف میدان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷۳ - نیمه شب ای برق آه من شرری زن
گوهر بعدی:شماره ۸۷۵ - نمیگردد سپهر الا بحکم رای درویشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.